hindistan’da kast sistemi

cesetlerin bile kast sistemine göre ayrı yerlerde yakılmasıyla nirvanaya ulaşan sistem

babadan oğula geçen bir mesleki yapı ile halkı sosyal sınıflara ayırıp, eşitliği ve millet olma bilincini engelleyen bir sistemdir.

amir khan filmlerinin konu aldığı sistemdir.

(bkz: endogami) ile şekillenen bir formdur. varna öğretisine göre insanlar dört kasta ayrılır. brahmanlar, ksatriyalar, vaisyalar ve sudralar. meslekler babadan oğula geçer. ayrıca kastlar arası evlilik yasaktır.

tuvaletler bile bu sisteme göre ayarlanmıştır. ülkemizdeki yansıması ise;

(bkz: ağanın poki üstüne pok yapmak)

halkın, sınıflara ayrılması durumu.

garip gurup üç bin küsür tanrıya tapıp sokağa kakalayan hintlilerin hak ettiği sistemdir. ulan kim bilir kaç yüz yıldır böyle yaşıyorsunuz birinizde çıkıp bişey dememiş bunu değiştirmemişsiniz. kurtulmak istemeyeni kimse kurtaramaz sonuç olarak.

türkiye ile arasında birkaç sınıf farkı olduğunu düşündüğüm sistemdir.

ölü yakıcıların bulunmadığı sistemdim. çünkü kendileri o kadar değersizdir ki kast sisteminde adları bile geçmez.

21. yüzyılda hâlâ bu sistemle yaşıyor olmaları onlar için utanç verici bir durum olmalı artık. dünyanın en kalabalık yerlerinden biri ama hiçbiri de baş kaldırmıyor. köle olmuş insanlar özgürlük nedir bilmezler ve demek ki hepsi bu durumdan memnun. yaşamaya devam etsinler o hâlde.

din afyondur sözünün hindistan 'daki tezahürüdür. kast sistemi aslında sosyal bir sorun olarak gözükse de din temellidir, reenkarnasyona inanan halk, düşük kastta ise günahlarının bedeline sayar, bir sonraki hayatında daha iyi bir kastta doğma hayali ile yaşar. o yüzden isyan etmezler.
bizim ülkemizde de fakirin yiyecek ekmeği yokken sarayda itibardan taviz olmaz diye altın varaklara ses çıkarmıyor, padişahım çok yaşa diyor. diyanet başkanının serveti almış başını gitmiş, nihat hocanın oteller zinciri var ama halka sabrı tembihliyor, peygamber bir hurma ile iki gün yaşardı diye anlatıyor. hiçbir farkı yok.

türkiye'de mevcut sistemdir?
fakir devlet hastanesinde sıra beklerken zengin en iyi özel hastane de tedavi olur. ölürse kefen takımları bile ipekli saten kumaştandır. hatta mezar yeri parası bile değişir. bir mezar yeri olmuş 10.000 lira fakirin ölünce sahip olduğu mezar bile kast sistemine göredir. hindistan'da ki gibi sevmek de sınıfsaldır. bir zengin kızın fabrika işçisini sevdiği nerde görüldü artık bu devirde? fakir kız zengin oğlan masallar yaşansa da artık davul bile dengi dengine fakir kız her daim ezilmeye mahkum. babasının evinde gördü sanki di mi? saygı bile parayla alınır hatta kast sistemine göredir. en adi ş*refsiz insanlar ciğeri beş parasızlar önünde sırf parası var diye ezilmek durumunda kalırlar. hiyerarişiyi dibine kadar hissedersin. halkın kaymakamı, valisi, milletvekili insanların içine inip dert mi dinlermiş hiç? makam odasında halkın zengin 3-5 kişisinin dışında birini ağırladığı mı görülmüş? inanın türkiye'de kast sistemini de her gün görüyoruz sadece adı yok. ama varlığı hissedilir.