horoz eti

denizlili olduğum için sık sık yediğim sanılsa da, bir kaç yılda denk gelirse taze bulup yediğim ve özellikle horoz etiyle yapılan arabaşı çorbasına doyulamadıgını belirtmek isterim:)

köyden aldım saatlerdir kaynatıyorum pişmedi. kokusu iyi rahatsız etmiyor. çok iri değildi yaşlı değildi.
eskiden padişahlar falan yermiş sindirime iyi geliyor diye. bilmiyorum belkide doğrudur. sonuçta köy horozu . kaz kadar yağlı değil . horozun içine kalp ciğer taşlık gibi şeylerini koymuşlar. normalde taşlık sevmiyorum ama doğal diye hepsini kavurdum güzeldi.
yarın umarım kızartıp nam nam yerim. yaşıyorum bu hayatı.

gezen tavuk, ilaç ve hormon verilmeyen tavuk 3 - 4 sağattan aşağı pişmez. suyunu dökme, tadını ve aldığın yeri de unutma ki gakko, endüstri değil çiftçi kazansın. kanser değil sağlık kazansın.

süleymancılardan duyduğuma göre ibnelik eğilimi görülen ergenlere 40 gün bu hayvanın eti yedirilirse, hötöröflüğü anında kesiyormuş. kimin üzerinde denediklerini sormadım.

ben hep horoz eti yerim.
hele denizli horozu eti yeyince kuşum uzun ötüyor.

keşke bu dayıya bi şey yedirip içirmeseydik.*

direk malafata gider.

hayatımda börtü böcek vs vs haricinde canını aldığım tek canlı, hem de çok dramatik bir şekilde. lisedeyim, dayımlar denizli acıyapayam da (polis)
bayram tatilinde yanlarına gittik, dayım manyaktır, biz geleceğiz diye kredi çekmiş...sadece kuş sütü eksik evde.
bayram sabahı kaldırdı hepimizi, koca bir horoz getirdi, bülent bunu sen keseceksin dedi....hööööö dayı ne kesmesi? ne horozu? yok... sen keseceksin, erkek adamsın, erkek olacaksın...haydaaaa. olurdu olmazdı derken tutuşturdu elime bıçağı, ayaklarını bağlamış ben basıyorum, baktım bu işten kaçış yok, vurdum hayvanın boynuna bıçağı....lan sürtüyorum sürtüyorum tın yok, hafiften bir kesik oldu. dayım delirdi...
meğer yengem yanlış bıçağı vermiş, eğeledikleri bıçak diğeriymiş, denizli horozu nu can çekiştire çekiştire öldürdüm.
bir daha da hiç bir canlıyı öldürmedim (haşaret hariç). eti de çok sert, yenmiyor bile.