1.
yakın zamanda yitirdiğimiz paul auster'in yazmış olduğu 315 sayfalık eser; yazarın iç dünyasına dair samimi metinlerin yer aldığı söylenebilir.
pdf olarak da bulunuyor.
anı türünde yer alıyor.
anılarının tamamen aldatıcı olmadığının tek kanıtı, arada bir eski günlerdeki gibi düşünmeyi hâlâ sürdürmen.
o düşüncelerin izleri altmışından sonra da görülüyor, ilk çocukluğun animizmi aklından tamamen silinmiş değil;
her yaz çimenlere uzandığında, üzerinden geçen bulutlara bakıp onların yüzlere, kuşlara ve hayvanlara, eyaletlere ve ülkelere ve hayali krallıklara dönüşmesini izliyorsun. arabaların önündeki ızgaralar hâlâ dişleri anımsatıyor ve tirbuşon hâlâ dans eden bir balerin.
dış görünüşüne göre artık aynı insan olmasan da eskiden neysen hâlâ osun.
pdf olarak da bulunuyor.
anı türünde yer alıyor.
anılarının tamamen aldatıcı olmadığının tek kanıtı, arada bir eski günlerdeki gibi düşünmeyi hâlâ sürdürmen.
o düşüncelerin izleri altmışından sonra da görülüyor, ilk çocukluğun animizmi aklından tamamen silinmiş değil;
her yaz çimenlere uzandığında, üzerinden geçen bulutlara bakıp onların yüzlere, kuşlara ve hayvanlara, eyaletlere ve ülkelere ve hayali krallıklara dönüşmesini izliyorsun. arabaların önündeki ızgaralar hâlâ dişleri anımsatıyor ve tirbuşon hâlâ dans eden bir balerin.
dış görünüşüne göre artık aynı insan olmasan da eskiden neysen hâlâ osun.
devamını gör...
2.
üstteki kitabı okumadım. büyük ihtimalle de denk gelmeyeceğim için entry’yi de okumaya üşendim. * neys’… durumu döküp uyuyacağım inş, umuyorum.
içerisi karanlık olmaya başlamıştı. bu sefer halledeceyiz diyemiyorum. zifiriye doğru gidiyor. içerisi kaotik.
yol belli, yol uzun ve ben daha üstümü bile değiştirmemişim yazmışım bir keresinde. şimdi yol belli, üstümü değiştirip çıkmışım, müziklerim güzel, yolculuk güzel, varış noktama çok var, yoruldum ama pes etmedim.
ya ben yoldan saptım, ya rotanın sürekli değişmesi başımı döndürdü. üstüm, başım kirli. müzik yok, ortalık sessiz. dinlenerek vardım da aslında biliyor musun? önüm görünmüyor. malum zifiri karanlık. neredeyim, nereye ilerliyorum bilmiyorum. önemli olan durmamamdı benim için zaten. şuan kayıbım. disiplinim elimden kaydı. içerdeki acımasız eleştiriyor ve hep bir komut vermeler falan;
yine olduramadın.
yetmez, daha da çabalamalısın.
tutunamadın sudoku.
sorun şehir değil sensin.
senin kabahatin.
gurur lüksün yok, katlanmalıydın.
şimdi karakterinle otur yığıldığın yerde, bak çok faydalı bir aptalsın. malsın sen.
başaramıyorsun.
kalksana yerinden.
biraz dinleneyim? kalksam ne değişicek? oldurdum sandığımda elimden kayıyor zaten.
güçsüzsün, zayıfsın, yenilmeye meyillisin çünkü kolay. zoru göğüsleyemedin bak. beğenmediğin asalaklara katlanamadın diye aynı döngüye düştün. memnunsun demi bu halinden? aynaya baktığında neden değişiyor o zaman mimiklerin? kendine de katlanamayan birine dönüştün embesil karı.
yumuşatarak yazdım ağzı bozuk içerdekinin. asla susmuyor, sürekli eleştiri. sus kız biiiii.
içerisi karanlık olmaya başlamıştı. bu sefer halledeceyiz diyemiyorum. zifiriye doğru gidiyor. içerisi kaotik.
yol belli, yol uzun ve ben daha üstümü bile değiştirmemişim yazmışım bir keresinde. şimdi yol belli, üstümü değiştirip çıkmışım, müziklerim güzel, yolculuk güzel, varış noktama çok var, yoruldum ama pes etmedim.
ya ben yoldan saptım, ya rotanın sürekli değişmesi başımı döndürdü. üstüm, başım kirli. müzik yok, ortalık sessiz. dinlenerek vardım da aslında biliyor musun? önüm görünmüyor. malum zifiri karanlık. neredeyim, nereye ilerliyorum bilmiyorum. önemli olan durmamamdı benim için zaten. şuan kayıbım. disiplinim elimden kaydı. içerdeki acımasız eleştiriyor ve hep bir komut vermeler falan;
yine olduramadın.
yetmez, daha da çabalamalısın.
tutunamadın sudoku.
sorun şehir değil sensin.
senin kabahatin.
gurur lüksün yok, katlanmalıydın.
şimdi karakterinle otur yığıldığın yerde, bak çok faydalı bir aptalsın. malsın sen.
başaramıyorsun.
kalksana yerinden.
biraz dinleneyim? kalksam ne değişicek? oldurdum sandığımda elimden kayıyor zaten.
güçsüzsün, zayıfsın, yenilmeye meyillisin çünkü kolay. zoru göğüsleyemedin bak. beğenmediğin asalaklara katlanamadın diye aynı döngüye düştün. memnunsun demi bu halinden? aynaya baktığında neden değişiyor o zaman mimiklerin? kendine de katlanamayan birine dönüştün embesil karı.
yumuşatarak yazdım ağzı bozuk içerdekinin. asla susmuyor, sürekli eleştiri. sus kız biiiii.
devamını gör...