ideal eş

cinsel hayatın dışında; aynı mizah anlayışında olmak, beraber film dizi izlemekten keyif almak, yağmur yağarken arabada oturup sohbet etmek, piknik yapmak, sinemaya tiyatroya gitmek, şehir ve yurt dışına gezi planlayıp gerçekleştirmek... ve daha aklıma gelmeyen birçok güzel aktiviteyi beraber yapabildiğin eş idealdir.

özellikleri kişiden kişiye değişiklik gösterecek olan kişidir.

bugün yapılan tanımla birkaç sene sonraki tanım farklı olacaktır. çünkü birkaç sene önceki tanım da farklıdır.

ideal kelimesi bir ütopya olabilir.

hayatta her şeyi beraber yapabildiğin, her telden calabildiğin, onun yanında kendin olabildiğin eştir.

herkese nasip olmaz.

beraber eğlenebildiğin kişi

eğlenmek çok önemli, mizah çok önemli. öyle ki başka hiç bir arkadaşım olmasa bile onunla idare edebilmeliyim. yer yer her konudan sohbet edebilmekte önemli ve son önemli olan couple energy , öyle bir couple energy verilmeli ki sokakta görenler “ulan bunlar ne s.. duvardan duvara” demeli,kıskanmalılar. muhtemelen ömürlük evlilik olacaktır

(bkz: hepdeğişiyor)

(bkz: 404 not found)

kafa ütülemez kesinlikle.

huzur veren,
güldüren,
güven veren,
bir şey demeden anlayan,
sormadan anlatan,
muadili olmayan, muadili aranmayan insandır.

az laf, çok iş yapan hayat arkadaşı.

beni anlayabilen
bana değer verdiğini hissettiren
benim en iyi arkadaşım
benim en güvendiğim
bana en iyi gelen
benim en huzurlu hissettiğim
beni takdir eden
benim hayatta en iyi versiyonumu bulmama yardım eden
sevgi ve şefkat dolu bir eş

ihtiyaçlarını karşılayabilecek maddi gücünüz olduğu sürece ideal eş sizsiniz..

kadın veya erkek olmak farketmez.

sizden önce birisi tarafindan rezerve edilmiştir.

#1911266 sonuna kadar haklı demo. az önce gördüm, daha yeni iki tane erkek kutup ayısı bir tane dişi kutup ayısı için dövüstü ve biri kazandi. bir kutup ayısı erkeğinin diğer kutup ayısı erkeği ile dövüşmesi doğa olayının bize, biz erkeklere belki de anlattığı şey, hayatla, kendinle olan kavganı kazanmak. birincisi: kavga diyorum ama bir yönüyle olay çabasızlıktır da aynı zamanda. bir şeyi isteyen aslında ona çabasız ve kavga etmeden ulaşır. değişik geldiğinin farkındayım. sevdiğimiz bir yemeği yerken kavga mı ederiz ve kavga sonucu mu bu yemeği elde ederiz? olay şudur: sevdiğimiz bir yemeği arzularız, isteriz. ve istediğimiz şeyi yine severek, canla başla yaparız. hedeflere ulaşmak da böyle isteyerek, kabul ederek , saf niyet ve saf arzu ve saf yönelim ile gerçekleştirilirken aslında sadece zevk, ahenk ve ritimle hareket ediyoruzdur. bu bir çaba değil sadece şevkle istediğin şeyi almak için istediğin şeyi yapmaktır.

bir de şöyle olumsuz bir düşünce hücum ediyor zihne: tüm bunları bir kadın için mi yapacağım? o zaman anlıyorsun. ilişki zorunlu, olması gereken bir ihtiyaç, bir eksiklik değil; tamamlayıcı bir faktör.

sağlıklı olan sağlıksız olanla katman katman büründüğü zaman her şey bize kasvetli gelir.

insan bütün güçlerini serbest bırakabilmeli. engellenen her güç, her kapasite, her potansiyel hastalık olarak tezahür ediyor.

düşünen beyini bir noktada ekarte etmek gerekiyor. bir müddet sürüngen beyinle yol almak, ardından memeli beyne geçmek ve en son neokortekse selam çakmak gerek. düşünen beyin alttaki arzuları kendine uydurmaya çalıştıkça kafayı yemeye adım adım yaklaşıyor insan. enerji açığa çıkmadıkça içeride sıkışıp kalıyor. bu sıkışan enerji ise insanın kendi kendini tüketen bir enerji santrali görevi görüyor.

çok saçmaladım, bilerek de özen göstermiyorum zaten. ama esas olan yolda ve yolunda olmak

çölde bir yılan gibi, durup düşünmezsiniz, kızgın veya soğuk kumlarin üzerinden süzülür gidersiniz: hedefinize, yolunuza, istediğinize.

ama bir an durup düşünmeye başladığınızda, kötürüm olur kalırsınız. olmayan şeyler görmeye başlarsınız (bkz: halüsinasyon)

düşünen hayvan değil; hayvan düşüneniz. hiyerarşik olarak önce hayvanlığımızı hissedersek kendimizi hissetmiş oluruz. insan olmak çok sonraki bir mertebe. ve çoğu zaman da gerek yok aslında. ortalık zaten insi şeytan kaynıyor.