idealizm

varlığın madde olmadiğini, ruh, düșünce veya bilinç türü olduğunu ileri süren felsefi görüș. (bkz: platon)

varlığı fikre dayandıran,fikir dışında objektif gerçeğin olmayacağını ileri süren felsefi doktrin'dir.

bence en güzel tanımını nazım hikmet yapmıştır:

yaşamayı ciddiye alacaksın,
hem de o derecede, öylesine ki,
meselâ, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
ınsanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.

(bkz: yaşamaya dair)

türkçesi ülkücülük ama bizim ülkede ondan pek yok genelde sözlü olarak var.

normal olarak dış dünya adını verdiğimiz şeyin temelde maddesel olmadığını ve zihnin bir boyutu olduğunu belirten bir felsefe kuram'ıdır.

şöyle buyurmuş diderot :

sadece kendi varlıklarının, kendi, içlerinde birbirlerini izleyen duyumların bilincinde olan, başka bir şeyi kabul etmeyen filozoflara idealist denir. bana göre, bu, ancak körün ortaya çıkarabileceği zırva bir sistemdir; insan aklı ve felsefe için ne utanılacak şeydir ki, hepsinin en saçması olduğu halde mücadele edilmesi en güç olan sistemdir.

bir başka deyişle, nesnelerin bizim duyumlarımız olduğunu iddia eden felsefi görüş.
idealistler kendinde-şey*in var olduğunu kabul etmezler.

not: idealistlere göre, duyumladığımız nesneler/maddeler/şeyler idealar evreninde tasarlanr ve bizlere projekte edilir ve biz de onları algılarız. bu durum dışında madde, nesne, şeyler aslında yokturlar.

uluslararası ilişkilerde realizmin zıttı olan idealizm, insanın özünün iyi olduğunu savunur. idealistlere göre uluslararası kurumlar, devletlerden daha önemlidir.