ilk içilen alkol

efes shot bira.

daldan dala atlarım huyumdur fakat çember içerisinde kalmaya gayret edeceğim.

brut vardır bilir misiniz? garson kokusudur o, ağır kokar ama kalıcıdır. bir brut şişesi gibi yeşil bir şişede, nane likörü. rahmetli babaannemin buzdolabında dururdu, o zamanlar kahvenin yanında -içene- kahve likörü de ikram edilirdi, çiklot miklot dışında, su, likör, lokum verirsin, mis.

bu bahsettiğim 99'dur en fazla, 00 değildir, yaşım ya 7 ya 6'dır. yani ya 98 ya 99 yılı.
onun alkollü bir şey olduğunu, büyük içeceği- olduğunu biliyorum ama denemek de istedim. gayet efendi gibi 1 kapak attım ağzıma. hoşuma gitti de, içilecek şey değildi. ay bir sürü polo yutmuşum üstüne de soğuk su içmişim.
bö.

sonra bira tabii ki. orta okul 6. sınıftan 7'ye geçtiğim yaz vakti. ilk biralarım.
adam akıllı içtiğim ilk günü de anlatayım.

7. sınıftan 8. sınıfa, yani o zamanlar orta okul son sınıfa geçiyoruz. doğa diye bir dostum var, tam böyle ah ulan rıza'lık bir heriftir. çok gözyaşı döktüm dümbüğe, bu gitti adana'dan okumağa bir yerlere, beni yalnız koyduydu. şiirdeki gibi, başka havalarım vardı benim, okumadık.

doğa'ya gidiyorum yaz günü, birkaç arkadaş daha gelecek, ben 4 bira 1 tane de 35 cl rakı aldım kendime. başka kimse içmiyor. biralarımı içtim. rakıma başladım, allah yalanı sevmez sadece yeşil üzüm var önümde. sabaha kadar içtim, o gün ilk kez olan, ve sonra defalarca olan, bir şeyi yaşadım.

sağ elimde kadeh,
gün ışımış ezan okunuyor,
bıraktım kadehi, saygıdan mı bilmem,
sigaram her zamanki gibi parmaklarımın arasında, sol elimde, işaret ile orta parmak arasında tutarım, öyle alıştım.

ezan bitti, içmeye devam ettim.

fecr, ölüm sessizliği, grilik gibi kavramları o günden sonra öğrendim.

sonra bende yer etti. çook bekledim sabah ezanını, bomboş sokakları,
ezan okununca, yatma vakti gelmiştir.

8-9 aylıkken uyumam için emziği rakıya bandırırlarmış. serüven o gün başlıyor bizde.

babamın misafir odasına koyduğu süs viskisi.

henüz öyle bir şey yoktur. çünkü we are clean. hayır hayır, siz kirli değilsiniz. sadece ben çok temiz kaldım. kurtlar sofrasında pirzola yapılmayı bekleyen bir kuzu gibiyim. *

oturup bir şişe beyaz şarap içmiştim, güzel bir deneyim değildi.

13 yaşında "kötü çocuklarla" takılarak kendimi topluma kabul ettirme çabam olmuştu kısa bir süre. onlarla takılırken vodka içmiştim sek. içtim dediysem bi yudum tadına baktım yani. o ana kadar hayatımda bu kadar kötü hiçbi şey içmemiştim. kolonyayı kafaya dikmişim gibi gelmişti. o kadar iğrendim ki hala vodka içemiyorum. zaten o çocuklarla olan maceram da sonrasında bitti.
ilk "içme" deneyimim 16 yaşındayken o zamanki kız arkadaşımın evinde içtiğim limonlu miller ve rose şarap idi. ohaaa olmuştum alkol bu kadar güzel bi şey olabiliyo mu diye. sonrasında 18 yaşından itibaren düzenli bira içicisi oldum. gerçi son zamanlarda çok içmiyorum ama üniversite hayatım bira ve şarap ile yakın kankalığımla geçti.

çubuk şarabıydı, namı diğer köpek öldüren.

ama biz ölmedik tabii, niye? çünkü insan evladıyız, evet.

öncelikle alkol değil içki olacak o. benim için cevabı (bkz: nane likörü) olan soru.