insanlar büyüdükçe hayallerinin küçülmesi

bir realite artık instagrama televizyona bakarak bende dünyayı gezicem görücem derdim annem de gülerdi neden güldüğünü şimdi anlıyorum şimdiki hayallerime bakınca arada uçurum var

doğru bir tespittir. eskiden ölüsü 17 cm olmadan asla diyordum. şu an 13 cm'i bulunca öpüp başıma koyuyorum.

küçükken dünyanın nasıl bisey olduğunu bilmiyoruz çünkü. büyüdükçe hayat hayallerimizin gerdek olmayacağını bize öğretiyor. nasılsa olmayacak deyip kurmuyoruz artık.

realist düşünceler ve realist olduğumuza ikna olduğumuz karamsar bakışlar geliyor zihne. deneyimler, deneyişler, hayal kırıklığı gibi bir sürü etmen de geliyor tabi. malzemeler çorba oluyor, çorba tek bir isim alıyor ve basitleşiyor hepsi. büyüdükçe de hayallerin küçülüyor, basitleşiyor hepsi.

hayatın sillesini sağ ve sol kroşeler ile bünyede özüttüğümüzdendir.

havuzum kapalı ve ısıtmalı olsa negzel olurdu diyorum, hayat el hareketi çekiyor.

o zaman ben bir devim

aslında hayallerin küçülmesi demek doğru değil diye düşünüyorum, hayallerin daha gerçekçi hale gelmesi durumu oluyor. çocukken elbette ki hayal gücü kavramının uzun uzadıya genişliğinde, dilediği gibi hayaller kurabiliyor. ha insan büyüdükçe hayal dünyası, hayal gücü mü azalıyor, bana göre hayır. ama azalan şey daha gerçekleştirilebilir şeylere dair hayal kurma hali olduğu için sadece hayaller belli bir noktada öylece kalıyor. bence buna küçülme diyemeyiz. tek kelimeyle açıklamak gerekirse, gerçekçilik.

siradan 1 gercek. cunku realistlesirsin.