insanların eleştirdiği insanlara dönüşmesi

burada bence anlaşılması gereken konu eleştirmeden önce ön yargılı davranmamak. birisinin ne savaşlar verdiğini, aklından neleri geçirdiğini, yaşamının zorluğunu veya kolaylığını hepsini topyekun ele alıp yorumlamak. bunu kavradığımız noktada eleştirimizi de ona göre yapar ve eleştirdiğimiz insana dönüşmemek noktasında daha temkinli ilerlemiş oluruz.

eleştirinin içerisinde ufak da bir kıskançlık varsa, mutlak doğru olan başlıktır.

eleştirdiğin o insan içindedir de fark etmemişsindir.
seni büyütmüştür,
bi güzel nefret etmişsindir ondan.
etrafına bakmaktan içine bakamamışsındır.
ben onun gibi onlar gibi olmayacağım asla demişsindir.
korkma korkma değişebilirsin, hele bi kendini eleştir...

t: kurtulunabilecek bir paradoks.

yaptığı eleştiriyi sadece diline dökmüş, özünde onu anlamlandırmamış insanın yapacağı iştir. büyük ihtimalle bu insan eylemlerinin altında yatan sebepleri de sorgulamıyordur, sadece konuşmak için konuşan birisi olduğu dikkatli incelenirse fark edilir.

olmaktan korktuğum insana dönüşmektir benim için sonu da bihter gibi olur

en çok da anneye kızıp, ona dönüşmektir asıl olan. temizliğini, titizliğini, düzenini eleştire eleştire bir bakarsın ondan fazlası bile olmuşsun yaş aldıkça.

en tehlikeli olandir. ayrica büyükte konusmamak gerek.

tam olarak neyi eleştirip ona dönüşmüştür merak ettim