ırkçı olmak bir savunma mekanizmasıdır gerçeği

bunun üstüne çok bilimsel tez sunmayacağım, ırkçı olmanın sadece psikolojik açıdan bir savunma mekanizması olduğunu düşünüyorum, bu da benim gerçeğim.
evet, ben bir ırkçıyım, doğru.
böyleyim,değiştirilemem,değişmem.

ben asıl savunma mekanizmasının ırkçılık değil, milliyetçilik olduğunu düşünüyorum. ırkçılıkta söz konusu ırkın türklere yararlı veya zararlı olması fark etmeksizin o ırkı ötekileştiririz ve adaletten uzak bir tavır sergileriz. milliyetçilikte karşı ırkın türk milletine bazı konularda zarar vereceğini anladıktan sonra kendi milletimizin çıkarlarını savunmak için savunmaya geçeriz.

mesela suriyelilerin, afganların, pakilerin vatana millete faydasız olan bölümü değil de katkı sunabilecek kısmı türkiye'ye gelseydi bizim için bir tehdit oluşturmayacaklardı ve bizlerin onlar hakkındaki yargısı olumsuz değil, olumlu olacaktı. fakat çok büyük bir kitle bu ülkelerden geldi ve sosyal yaşamımızı da zaman zaman tehdit ediyorlar. rahatsızlık verici davranışları oluyor. ayrıca türk vatandaşlığına geçirilerek seçimlerde de oy verme hakları var. bu oyların nereye gideceği de az çok malum.* tüm bu sebepleri birleştirince insanımızda bu milletlere karşı haklı bir antipati oluşuyor. bu ırkçılık değildir, milliyetçiliktir. çünkü amaç milli bütünlüğümüzü korumak.

afrikalılara, ruslara, ukraynalılara ya da avrupalı, amerikalı milletlere karşı bu denli antipati duyulmuyor ülkemizde. bu da sorunun çoğunlukla karşı tarafta olduğunun kanıtı bence.