1.
kişinin yaptığı işe, işin kurallarına ve çalışma ortamına alışması ve bir nevi duyarsızlaşması sonucu hataları, eksiklikleri veya iyileştirilmesi gereken noktaları fark edemez hale gelmesi durumudur.
beyin rutinleşen uyaranları arka plana atar. yeniyle ve yararlı olanla temas etmekten kaçınılır ve faydalı olsa dahi alışılmışın dışındaki fikirlere karşı saldırgan bir tutum sergilenir.
25 yılını kurumsal bir şirkette "harcamış" biri olarak söyleyebilirim ki her şirkette sorgulanması teklif dahi edilemeyen "kutsal" iş süreçleri vardır. içeriden birinin bunu bir süre sonra yapması pek mümkün değildir, ancak oluşuma yeni dahil olan biri, en temelden başlayarak şu soruyu sorar: bu kural neden var ve bu kuralı şu an yok sayarsak ne olur?
kurumsal şirketlerde çalışanlar, hayatta kalmak için kendi düzenlerini korumaya programlanmış organizmalar gibidir ve ilk tepkileri mantık dışı, savunma odaklı bir tepki olacaktır. sorsak, kimse bahse konu kuralın ne zaman ve neden çıktığını hatırlamayacaktır.
muhtemelen öncelikle ve en iy i ihtimalle ilk tepkiler "oğlum tosun, sen daha toysun, işlerin nasıl yürüdüğünü tam anlamıyorsun" veya "bu kuralı kaldırırsak tüm sistem çöker" benzeri refleksif savunmalar olacaktır.
benzer durumlara maruz kalındığında anarşist bir sorgulama ve kontrollü bir kaos mekanizması devreye sokulabilir. yahut bilinçli bir şekilde, askeri stratejiler de kullanılabilir. bir iş uzun bir süredir sürdüren bir ekibin karşısına, tek görevi o işi sabote etmek, açıklarını bulmak ve mevcut süreçlerin neden işlemeyeceğini kanıtlamak olan bir ekip kurulabilir. elbette bunlar, iş körlüğünden muzdarip bir oluşuma asıl meseleyi kabul ettirmekten çok daha zordur. belki de en iyisi ve kolayı, biraz dişini sıkıp o körlüğün bir parçası olmaktır.
beyin rutinleşen uyaranları arka plana atar. yeniyle ve yararlı olanla temas etmekten kaçınılır ve faydalı olsa dahi alışılmışın dışındaki fikirlere karşı saldırgan bir tutum sergilenir.
25 yılını kurumsal bir şirkette "harcamış" biri olarak söyleyebilirim ki her şirkette sorgulanması teklif dahi edilemeyen "kutsal" iş süreçleri vardır. içeriden birinin bunu bir süre sonra yapması pek mümkün değildir, ancak oluşuma yeni dahil olan biri, en temelden başlayarak şu soruyu sorar: bu kural neden var ve bu kuralı şu an yok sayarsak ne olur?
kurumsal şirketlerde çalışanlar, hayatta kalmak için kendi düzenlerini korumaya programlanmış organizmalar gibidir ve ilk tepkileri mantık dışı, savunma odaklı bir tepki olacaktır. sorsak, kimse bahse konu kuralın ne zaman ve neden çıktığını hatırlamayacaktır.
muhtemelen öncelikle ve en iy i ihtimalle ilk tepkiler "oğlum tosun, sen daha toysun, işlerin nasıl yürüdüğünü tam anlamıyorsun" veya "bu kuralı kaldırırsak tüm sistem çöker" benzeri refleksif savunmalar olacaktır.
benzer durumlara maruz kalındığında anarşist bir sorgulama ve kontrollü bir kaos mekanizması devreye sokulabilir. yahut bilinçli bir şekilde, askeri stratejiler de kullanılabilir. bir iş uzun bir süredir sürdüren bir ekibin karşısına, tek görevi o işi sabote etmek, açıklarını bulmak ve mevcut süreçlerin neden işlemeyeceğini kanıtlamak olan bir ekip kurulabilir. elbette bunlar, iş körlüğünden muzdarip bir oluşuma asıl meseleyi kabul ettirmekten çok daha zordur. belki de en iyisi ve kolayı, biraz dişini sıkıp o körlüğün bir parçası olmaktır.
devamını gör...
2.
ülke şartlarından dolayıdır bence.
ilk işe başlayandaki heves zamanla '' sigortam yatıyor aman gerek yok '', '' amaan canım bana ne 5 yılımı doldurmuşum, şimdi yıllık iznimi yakmayayım'', '' herkesle kanka oldum zaten, ne gerek var düzenimi bozmaya '', maaşıma her sene zam aldım, şimdi gittiğim yerde asgari ücretle başlarım sus otur yerinde '' gibi mecburiyetler ve ülkenin çalışma sisteminin bozuk olmasından kaynaklanan nedenlerle maalesef durum budur.
işe dans ede ede gitmelisin gibi bir söz var ya. heh işte bu ülkede geçerli değil bu. herkes mecbur olduğu için çalışıyor ve zamanla evet, koy götüne moduna giriyor.
ilk işe başlayandaki heves zamanla '' sigortam yatıyor aman gerek yok '', '' amaan canım bana ne 5 yılımı doldurmuşum, şimdi yıllık iznimi yakmayayım'', '' herkesle kanka oldum zaten, ne gerek var düzenimi bozmaya '', maaşıma her sene zam aldım, şimdi gittiğim yerde asgari ücretle başlarım sus otur yerinde '' gibi mecburiyetler ve ülkenin çalışma sisteminin bozuk olmasından kaynaklanan nedenlerle maalesef durum budur.
işe dans ede ede gitmelisin gibi bir söz var ya. heh işte bu ülkede geçerli değil bu. herkes mecbur olduğu için çalışıyor ve zamanla evet, koy götüne moduna giriyor.
devamını gör...
3.
- bişe olmaz b’olm!
olur çok şey olur, beynimizi işaret parmağıyla yerden sıyırıp ceset torbasına silkelerler lan! birbirimize bu travmayı yaşatmaya ne hakkımız var!
olur çok şey olur, beynimizi işaret parmağıyla yerden sıyırıp ceset torbasına silkelerler lan! birbirimize bu travmayı yaşatmaya ne hakkımız var!
devamını gör...