işler güçler

türk dizi tarihinin gelmiş geçmiş en güzel dizisi.

kendini bozmadan, konu bütünlüğü dağılmadan anlatmak istediğini anlatmış, kalitesini bozmamış tadında bir finalle veda etmiş dizidir.

diziyi özel yapan şey bazı bölümlerinden film çıkabilecek, bazı bölümlerinden başka bir dizi yapılabilecek senaryonun olmasıdır.

salih abi, boomcu onur, cavit, antrenman koçu münir gibi kült karakterlerin (kahraman ve anti kahraman) bir arada bulunduğu nadir mizah anlayışı olan dizi, benzerleri çekilmesine rağmen her zaman benim için zirvedir.

zaten tv izlemeyi de bu dizi bittikten sonra bıraktım.

yapım şirketinde çalışan üç arkadaşın - ahmet kural - murat cemcir - sadi celil cengiz -başından geçenleri anlatan 41 bölümlük komedi. selçuk aydemir'in kaleminden çıkan dizi, 2012-2013 yılları arasında star tv'de yayımlanmıştı. ilk 13 bölümü belgesel, sonraki 13 bölümü lost çakması bir dizi ve geri kalanı ise film tadı vermektedir.

diziye 13'te dahil olan büşra pekin ve annesinin olduğu bazı sahneler haricinde dizinin hemen hemen her sahnesi izlenilesidir, acayip göndermeleri vardır.

peh peh peh peh peh peh peeehhhh!

türk dizi tarihinin en komik dizisidir. ilk 5 bölüm rölantide gider, pek güldürmez ama sonrasında vitesi inanılmaz arttırır. her yeniden izleyişte başka bi ince espri keşfedersiniz, çünkü tempo o kadar yüksektir ki çokça espri, ince gönderme kaçırmışsınızdır. aynı ekibin çektiği kardeş payı da güzel dizidir ama bana göre işler güçler bir ekoldür. kardeş payı'ndan çok daha orijinaldir. candır, canandır.

40 bölüm süren yayın hayatında; bünyesinden 2 film (erol ile ibrahim & erol ile ibrahim için sektör büyüklerine uydurdukları ilker-berket-türker'li film), bir belgesel (meslek hikayeleri) ve bir dizi (kayp) çıkarmış dizi. kanımca türkiye'den komedi alanında çıkan en iyi iş. kardeş payı'ndaki abartılı sürreallik ve karikatürize karakterlerden sıyrılmış, gerçek anlamda taş gibi bir komedi. durum komedisi, olay komedisi, kelime oyunları, devekuşu kabare, ferhan şensoy komedisi, orta oyunu, meddahlık vesaire bu topraklarda komediye dair ne üretilmişse bu dizi potasında eritilmiş, bizlere sunulmuş.

cavit atmaca'dan, salih abi'ye, antrenman koçu münir'den osman/özgür/onur'dan oluşan yapım ekibine kadar; feride gansız hariç bir tane boş oyuncusu olmayan bir başyapıt. başrol ve ana karakterlere girmiyom bile.

ben kaybedenler edebiyatını pek sevmem. hatta sırf bu yüzden çok sevdiğim behzat ç dizisinin çoğu sahnesini ileri sarar izlerim. ancak kaybetme edebiyatının ekrana yansımış en komik ve en saf hali bu dizi. rüstem çelikkol'dan sapık vedat'a, dizinin başından beri sürekli kazandığını sandığımız zehra cengiz'den volkan atçıl karakterine kadar herkesin trajikomik bir şekilde kaybettiği ancak bunun çokta göze batmadığı soluksuz bir serüven. boomcu onur dışında kazanan, hayallerini gerçekleştiren yok dizide. hee bir de ecevit sanırım. ama ikisi de halktan. boomcu onur halktır diye mottoları var lan adamların.

yerli, milli ve tombiş barney stinson'u salih abi karakteri ile var etmiş, çağımızın nikolayi tesla'sını taca çıkmış bir şekilde (artık o doğduğunda babası tombala mı çekiyomuş, burnunu mu karıştırıyomuş bilemiyoz, geçmiş zaman) ekrana yansıtan efsanevi ( (gbkz: legendary) ) bir iş.

türkiye'de cinsel devrimi başarmaya çok yaklaşmış (salih abi'nin bar sahnesi ile başlayan ve bal mağdurlarının libido artışı ile ülkede yaşanan değişimi sahneledikleri bölümlere kadar olan süreç), ama aynı zamanda da uzun süren bakışmalar, anlamsız diyaloglar ile beynimizi mikilmekten kurtarmayı hedeflemiş yegane tv dizisi.

oyuncuların, tv&dizi&sinema sektörünün sorunlarını anlatırken aynı zamanda halkımızın sorunlarını anlatmaktan, aşk und meşkten, boş geyikten, sınıf farkının yarattığı sorunlardan, basının itliğinden, toplumun çürümüşlüğünden, dolar kurunun o zamandan bu zamana ne kadar yükseldiğinden, cinsel devrimden, sevip de sevilmemekten, u-fuckbadilerden, bilim ve matematiğin öneminden (bkz: zehra ve vedat), teknolojinin öneminden, romantizmden her şeyden bolca bahseden enfes ötesi dizi idi.

keşke geri dönseler.

muhakemene sıçayım şenol repliği en komik repliği olan dizi.

oyuncu listesinde murat cemcir, sadi celil cengiz, ahmet kural, burak satıbol, gaye gürsel, ahmet dursun, ali akdal, ceren moray, yılmaz gruda, korhan herduran, melike emiroğlu, arzu oruç, şinasi yurtsever, hürriyet özkılıç, murat akkoyunlu, cemil şahin, salih bilen, yeliz şar, adnan şur, ayhan taş, tuğçe kurşunoğlu, nazlı tosunoğlu ve barış yıldız gibi oyuncuların olduğu 2012 yapımı komedi türündeki dizinin yönetmenliğini ise selçuk aydemir yapmıştır.
dizi çok iyi televizyon için üst klas bir dizi olduğunu söylemek gerekir. tabii o zamanlar dijital platformlar çok meşhur değil şimdi olsa hemen kaparlar bu tür dizileri ki alıp yazıkta ediyorlar o da ayrı konu. dizilerin kendini tanıtma çabasına girmeden herkesin kendi karakterini oynama işini çok seviyorum ve bu dizi de bunu daha en başından yapıyor. bölümler ilerledikçe her karakterin yeni özelliklerini öğreniyoruz. yani efendim güzel dizidir izlemek gerekir. iyi seyirler.

bir selçuk aydemir dizisidir.

dizinin senaryosunu da yönetmen selçuk aydemir, onay durgun ve çağlar yurt birlikte yazmıştır. dizide ahmet kural, murat cemcir, sadi celil cengiz, şinasi yurtsever, burak satıbol, korhan herduran, yılmaz gruda, yeliz şar, ceren moray, gaye gürsel, basri albayrak, nazlı tosunoğlu, murat akkoyunlu ve ahmet dursun rol almıştır.

dizide ahmet kural, murat cemcir ve sadi celil cengiz kendilerini oynarlar ama elbette ki kurgusal bir evrende. bu üç isim bir yapımcı ile anlaşır ve işler güçler isimli bir belgesel programı yapmaya başlar. bu programda farklı iş kollarından insanlarla röportaj yapacaktır üçlü ama program bir türlü yayımlanmaz. yerine rocky yayımlanır ki benim için sakıncası yoktur.

kırk bir bölüm süren dizi selçuk aydemir'in her işinde olduğu gibi sonlara doğru iyice saçmalamaya başlasa da çok sevdiğim dizilerden biridir. hala bu diziden bazı sahneler aklımdadır. özellikle ahmet kural'ın feride'nin annesine küfür ettiği sahne, yine ahmet kural'ın feride'ye almanca şarkı söylettiği sahne, sadi celil cengiz'in kafasının uyuştuğu sahne ve elbette ahmet kural için iftar vakti bölümünün tamamı.

hala ara ara açıp izlediğim bir dizidir.

izlemekten bıkmadığım, bıkmayacağım, türk komedi dizisi tarihinde eşine az rastlanır türden bir mizah seviyesine sahip selçuk aydemir'in kaleminden çıkan 2012 yapımı dizidir. ahmet kural ve murat cemcir'i geniş kitlelere duyuran ilk iştir aynı zamanda. öyle bir dizidir ki en yan karakteri bile müthiş ötesi performanslarıyla halen hafızalarda yer etmiştir.
dizinin içinde meslek belgeseli "meslek hikâyeleri ", dizi "kayp", film "erol ile ibrahim " çekilmiştir, başroller bizzat kendilerini oynamıştır.

bugüne dek izlememiş olan varsa lütfen izlesin inanılmaz bir dizi ya. mizah arayan varsa mizahın kralı bu dizide yapılmıştır. hâlâ açar izlerim gram sıkılmam.

hoş bir detay verelim. ekibin çektiği erol ile ibrahim filminin dağıtılması için hakkı ve şenol bir dağıtım şirketinin sahibi ile görüşmeye giderler. şirket sahibi onları kabul etmeden önce bir çalışanı ile konuşurken hatırladığım kadarıyla der ki; artık eskide kaldı ikili komediler, geride kaldı erkek güldürüleri, öyle çalgılı çengili işler. burada ahmet-murat-selçuk üçlüsünün ilk işi çalgı çengi'ye direkt gönderme vardır.

çalgı çengi de düşük bütçesi nedeniyle dağıtım şirketleri ile anlaşamaz ve çok az salonda gösterilir. o yüzden izlenme sayısı çok az kalmış, kült bir iş olarak sonradan değerini bulmuştur. asıl bomba detay ise; hakkı ve şenol'un gittiği dağıtım şirketinin isminde yatar. şirket patronunun odasında arkada duran afişlerde görürüz ki şirketin adı tarz medya dağıtımdır. bu da sinemalarda yaşanan popcorn krizinin merkezindeki, medya dağıtım tekeli mars cinema group'a direkt bir göndermedir.*

başta bunun çalgı çengi filminin spinoff'u olacağını sanmıştım çok sevinmiştim ilk bölümünü görünce çok hayal kırıklığına uğradık pederle.. gram gülmedik ve sırf 2.bölümü de izleyin bir şans daha verin denmesiyle o bölümü de izledik gene gram gülmedik. bir bölümünde sırf şahin k var diye onu izleyelim dedik ama zaten çok kısa varmış ve o bölümde de hiç gülmedik. o bölümde de she ra'da her bölümde saklanan lavuğa bir gönderme vardı kızın biri orko kılığındaydı falan..

çalgı çengi filminde kahkahalara boğulurken buna hiç gülmeyince ve herkes öve öve güle güle bitirememesinden bizde mi bir sorun var diye düşündüm ama yok yani komik olmaması konusunda zorlama bir dizi olmasında düşüncem hala aynı zaten bana hani bir şeyler başarmaya çalışan gerçek hayattaki hallerinden uyarlama şeyler ilginç gelmiyor hani şu anki halimizi çekelim insanlar güler gibisinden. gerçi başarılı dizi oldu o ayrı ama benim düşüncem bu.

bir de tişört yarışması yapmışlardı sanki çok büyük ödülmüş gibi tasarımını beğendikleri 7 kişiyi dizide figüran olarak oynatmışlardı. yani hem bedavaya yaptır tasarımı hem bedavaya oynattır insanları sonra herkes her şeyi bedava ister tabii.