istanbul dışında hayat yok sanmak

hayatı boyunca istanbul'dan dışarı çıkmayan kişilerin içinde bulunduğu yanılgı.

istanbulda hayat var yanılgısının dile getirilmesidir..

hayat olmaz mi?
asıl hayat istanbul disinda
her yaz bunu daha net anliyorum is nedeniyle donmek zorunda olmasam donmem ... degisti; bir anlami, ruhu kalmadi istanbul'un

bu eskiden öyleydi evet ama artık bu böyle değil.
yaşadığım kasabada tekel bayiler 24 saat açık, barlar cafeler gece 2'ye kadar açık, çorbacılar, dürümcü, kokoreççi dükkanları gece 4'e kadar açık.
yazın zaten yeterince kalabalık da oluyor. gündüz de ziyadesiyle yapılacak bir sürü aktivite var. sinema da var yakınımızda.
yani burası da günün her saati yaşıyor.

istanbul'da yaşayanlar için gayet normal bir sanrı. kendimi bildim bile istanbul'da yaşadım. üniversiteyi de yine istanbul'da okudum. sadece askerlik için istanbul'dan ayrıldım. usta birliğim denizli'ydi. haberleri izliyorum; yok istanbul'da şu oldu, yok istanbul'da bu oldu. yok trafik şöyle yoğun bilmem ne... haberler başladı istanbul, bitti gitii istanbul... ee ben? ben denizli'deyim... bana ne lan istanbul'dan demiştim.

o günden sonra anladım mesela diğer şehirlerde yaşayan insanların ruh halini ve bu olaya bakış açısını. ama ne yapalım ki en büyük ve kalabalık şehir. şu an istanbul'da olduğum için yine sıkıntı yok jashsksdg böyle de iki yüzlüyüm :)

doğru bir sanma halinde olan birey. istanbul'da hiç ikamet etmemiş biri olarak, ben de aynı kanıdayım.

eskiden benim de içinde bulunduğum sanrı. evet istanbul dışında da hayat var ama istanbul'daki gibi değil.

3 yıldır çanakkale'de yaşayan biri olarak saçma bir düşüncedir. alın istanbul'unuz sizin olsun. dipdibe binalar, park sorunu, trafik sorunu vs. çanakkale'de deniz gören müstakil bir evde yaşıyorum. hayatın güzel bir şey olduğunu yeni anladım.

- ıstanbul dışında hayat var mı?
- var ama yok gibi bir şey...

doğma büyüme istanbul sınırları içerisinde yaşayan biri olarak önceleri oldukça benzerine sahip olduğum düşünce tipi.

özellikle son iki haftadır birkaç şehir dolaştım. genel bir kargaşa hakim değil öncelikle hiçbir yerde, insanlar sessiz sakin hareket edebiliyorlar. bir soru sorduğunda kibarca yanıt verip üstüne esprili sohbet açabiliyorlar. kırmızı ışık daha yeni yeşil ışığa dönerken kimse sizin üstünüze araç sürmeye çalışmıyor, kimsenin acelesi yok.

özellikle istanbul’dan geldiğimi söylediğimdeyse orada da yaşanmaz ki deyip beni ters köşe bırakan birkaç kişi sayesinde daha iyi anladım ki, esas walking dead stüdyosu istanbul içerisinde bir yerlerde muhtemelen.

uzun bir süre aramam istanbul’u,
ikna oldum.

18 yıl istanbulda yaşadım asıl istanbulda hayat yok. ha tabii sizin hayattan kastınız kafa ağrıtan konserler , renkli canlı müzik dönen mekanlar, boy boy avmler, trafik çekmek, beton diyarı, aşırı kalabalık ise evet doğru ama şahsen hayat var derken benim gibi yeşillik, doğa arıyorsanız istanbul özlenecek bir yer bile değil 5 yıldır 3 yemek mekanı hariç bir yeri özlemedim. benzerlerini bulsam onlarıda özlemezdim.

20 milyon kişiyle beraber, ufacık alanda çarpık kentleşme içinde, yeşile hasret olarak, fahiş yaşam maliyetleri ve kötü insani gelişmişlik kriterleriyle hayatta kalmaya çalışanların sanrısı.

arada bir gezip eğlenip ayrılıyorum. her gün o trafik çekilmez. evimden 8 ve 20 dakika yürüme mesafelerinde 2 tane büyük park var. işe gidiş tıkalı trafikte 30 dk.

aslinda dogruluk payi olan onerme.

en basitinden is olanaklarini ele aldigimizda bile bunun cok net farkina varabiliyoruz. sadece istanbul'un bir ilcesindeki size uygun is ilanlari, yasadiginiz sehrin tamamindaki is ilanlarindan cok daha fazla olabiliyor. bu da basligi desteklemis oluyor.

istanbul'da her seyin 10 kati var. hem ruya gibi hem de kabus gibi bir sehir. ama ne olursa olsun cok guzel.

bir sanri.

gercek insanlarin cogu artik ıstanbul'un disinda bir yerlerde.

ıstanbul'da yaşayıp ıstanbul'u bilmemek...

ıstanbul'da yaşayanların %90'ı ıstanbul'u bilmiyor ki...

sor bakalım boğazı gördü mü?
nerede gördü boğazı, nasıl gördü?
bir gün boğazda yemek yiyip içki içebildi mi?

karşıya geçmeyen-geçemeyen milyonlar var.

siz neden bahsediyorsunuz a. yerinde?

istanbul, istanbullu, hadi s. gidin.

başka memleketlere sonra geliriz.

ne kadar parası olursa olsun…
evinden çıkıp porsche’siyle, ferrari’siyle, hatta helikopterle bile istanbul içinde a noktasından b noktasına gitmeye çalışan;
ve üstelik ikamet adresi hâlâ bu şehir sınırları içinde olan birinin şartlara bakmaksızın kendine saygısı yoktur.

istanbul dışında yaşayıp da, “istanbul şöyle, istanbul böyle” diye hebele lübele konuşanlara gelince…
onlara da benim zerre kadar saygım yok.

üçüncü sınıf kafeden bozma bir yere sırf bira satılıyor diye “bar” diyenlerin,
ya da “şehri izleyelim” diye kaleye çıkanların istanbul hakkında kötü benzetmeler yapması kadar saçma bir şey yok.

siz kaleden karanlık tarlalara bakarken,
biz — sizin masaüstü duvar kâğıdı yaptığınız o iki köprüyü — aynı anda görüyoruz.

ezcümle:
taş yerinde ağırdır.
kıpraşmayın.
gelip de içine ettiğimin şehrine bir taş daha koymayın.

asıl istanbulda hayat ve yaşam yok, kalabalık ki gerçekten yüzünü yıkamaya mekanda lavaboya gitsen lavabo sırasında küçük bir anadolu şehri kadar insan vardır, kalabalıktan nefes alamazsın ayrıca güvenli değildir ve evindeki çiçek saksısı kadar kişi başına yeşil alan düşmüyordur,ulaşım ise rezalettir 20 km mesafeye ulaşmak için 20 saat trafikte takılırsın ki trafikte romantizm ve tanışma yaşaman olası,yediğin içtiğin şey pahalıdır ki doğal sebze meyve süt ürünü bulman zordur bulduğun da pahalıdır,istanbuldan ayrıldığımda nefes aldığımı yaşadığımı hissettim ve hayatım trafikte ve pahalı kalitesizlikte kalabalıkta geçmiyor artık açıkçası.

iki üç gün önce youtube'da yeni tarihli bir video izledim. bir kadın "ben hukuk fakültesinde öğretim görevlisiyim, aldığım maaş 77bin lira, bahçelievler'de evin kirası 50 bin lira" diyordu. öğretim görevlisi dediği, eskinin asistan profesör denilen şimdi doktor öğretim görevlisi olarak adlandırılan akademide alttan ikinci sıra. bir üstü doçent. doçent de 5bin lira fazla alır.
77bin lira maaş alıp kalan 27bin lirayla istanbul'da yaşanır mı bir hesap edin.
asıl istanbul'da hayat yok.

ıstanbul disinda hayat yok diyenlerin kaci istanbulu yasiyor acaba? asgari ucretle yasadigini sandigin sehirde yasamiyorsun, sadece nefes alip verip var oluyorsun. yasamak bambaska birsey.