iyiliğin ödüllendirilmemesi

toplumda ve anayasada başkasının özgürlüğüne müdahale etmek olan kötülük adı verilen eylemlerin bir yaptırımı ve cezası var iken iyiliğin hiçbir bedelinin olmaması durumudur.

kötülüğün cezası burada verilir ama iyiliğin karşılığı olarak cennet vaat edilir.

eğer öyleyse kötülüğün bedelinin de ahirete bırakılmış olması gerekmez miydi?
neden iyi olanın karşılığı ütopya, kötü olanın bedeli hep distopya oluyor?

suç işleyenler hapse konulurken iyilik yapanları hiçbir yere koymazlar. çünkü iyilik bireysel kötülük ise toplumsaldır.

kaderin akışını değiştirir.

bu herhangi bir şey kaybedip, kazanabildiğin bir hayat olmadığı için boş yere iyilik ve kötülük kavramları uydurup, bunların karşılığı olarak bir şeyler elde edebileceği sanrısı üzerine toplum inşaası saçmalıklar duymak tuhaf değil.

hayata, doğaya, kendisine, her şeye karşı yabancılaşmış bir avuç angut sürekli olarak serzeniş içerisinde. gülmekten başka elden ne gelir ki? iyilik yaparak bir şeyler elde edebileceğine, iyilerin her zaman kazandığına ikna edilmiş, küçük insancıklar. büyümeye hiç mi hiç niyetleri yok.

hiçbir şey elde edemezsiniz ama yine de bir şeyleri elde etme sanrısına sahip olabilmeniz için yapmanız gereken sadece iyi masal anlatabilme becerisine sahip olmak. çünkü bu özünde her şeye gözünü yummak üzere eğitilmiş, ikna edilmiş, çok bilinçli canlının tek isteği uykusuna devam edebileceği ninniler. kim iyi ninni söylerse, onun peşinde ölüme kadar giderler, her şeylerini verirler.

ödül maması bekleyen kuçu kuçular sizi. biraz daha takla atın, belki birkaç parça kemik atarlar size. avcı özelliklerini kaybetmiş, hayatla ilişkiğini kesmiş, beslemelerle dolu bir toplum. kötü dedikleri adamlar da iyi kötü bir şeyleri elde edebilmek için kendisini ortaya koyabilmiş, en azından hayatta bir şeyleri elde etmek için eyleme geçebilmiş, kendisi gibi besleme olmayan insanlar.

korkakların, acizlerin kendisini iyi diye tatmin etmesi paha biçilmez ama neden bunlara ödül verilmiyor acaba?

cesaret ederek kazanma ihtimali olan şeyi, korkarak mutlak bir şekilde kaybeden bu insanları biraz besleyin lütfen.

şimdi olayın aslına bakmak gerekiyor, normal şartlarda diyebiliriz, iyilik, iyilik için yapılmalı, birilerinden ödül koleksiyonu toplayabilmek adına yapılmamalı vs.

tamam öyle diyelim. kötülük de kötülük için yapılıyor o halde. bir insan sadece kötü olabilmek için yahut kötü bir eylemde bulunmak için kötülük yapar mı yapabilir. o halde bu insan neden cezalandırılıyor? maksat bir karşılık sunmak hali.

iyiliğin bir karşılığı var ise bu hemen görünmüyor ne yazık ki, ha belki gün olur, evren güzellikler sunar, yahut tanrı, her ne ile açıklıyorsanız artık. bir şekilde size güzel bir dönüşü olabilir. ama kesin değildir yani bana göre. ihtimal dahilinde. kötülük ise fark edildiği takdirde ilgili kurum ve kuruluşlarca yanıtını ceza sistemi ile bulacaktır. ha ceza az bulunur, çok bulunur bilemem. fakat iyilik eylemine göre en azından daha somut bir karşılık yer buluyor.

sıradanlaşmış bir durumdur.

bir insan herhangi bir iyilik yapsa, "zaten yapması gerekiyordu, neden ödüllendirelim?" deriz. kötü bir şey yaptığında da hemen cezalandırırız.

aslında iyilik ve kötülüğün amacı: insanın çıkarıdır. ikisi de aynı yerden gelir. sen iyi hissetmek için evinde bir çiçek bulundurursun ve ona titiz davranırsın. bir diğeri ise yoldaki ağacı iyi hissettiği için tekmeler. biri iyi diğeri kötü; amaç: iyi hissetmek.

cehenneme giden yol iyi niyet taşları ile döşelidir şeklinde sevdiğim bir söz vardır. bu nedenle kimseye sana iyilik yapıyorum diyerek iyilik yapmam.

sevdiğim insanlara yardım edebileceksem ederim. yardım edebileceksem ama bu yardım bence onların aleyhine olacaksa yardım etmem.

herkes kendi aklını çok beğendiği için kendi yararını da en iyi kendisi bildiğini iddia ettiği için siz ona onun aleyhine olacağını düşünerek yardım etmediğinizde sizi eleştirebilirler.


yardım etmenin ödülü bence içseldir dışsal değil. yardım etmeye çalıştığım kimse bunu farklı değerlendiriyor bile olsa ben yaptığımı biliyorsam neden yaptığımı biliyorsam bu benim için yeterli.

iyilik, insan önce kendisine yapar. insan olmanın bir yorumudur. ona iyi hissettirir, dünyayı daha huzurlu görür yada adaleti sağlar kendince. iyilik doğru olabilmektir. ama öğretilendir ama kendi çıkarımıdır. sadece iyilik önce kendin için vardır

karşılığı beklenen iyilik değil; var olma, kendini varlığını ispat gayretidir sadece. ödüllendirilmek için iyilik yapılmaz. karşılık beklenmez.söylenmez insanların gözünün içine sokulmaz.

hatta iyilik öyle birşeydir ki; yaptığını bile unutur yada farketmezsin.

iyilik, insan önce kendisine yapar. insan olmanın bir yorumudur. ona iyi hissettirir, dünyayı daha huzurlu görür yada adaleti sağlar kendince. iyilik doğru olabilmektir. ama öğretilendir ama kendi çıkarımıdır. sadece iyilik önce kendin için vardır

karşılığı beklenen iyilik değil; var olma, kendini varlığını ispat gayretidir sadece. ödüllendirilmek için iyilik yapılmaz. karşılık beklenmez.söylenmez insanların gözünün içine sokulmaz.

hatta iyilik öyle birşeydir ki; yaptığını bile unutur yada farketmezsin.