kadın yalnızlığı

böyle bir şey,

x.com/Ambar_SIFF_MRA/status...

edit: 2. entry sahibi yazar kendi yalnızlığından hareketle, görseldeki kadın gibilerin yalnızım ifadesini kullanmasının şımarıklık olarak değerlendirilemeyeceğini söylemiş. doğru olabilir ama bu resmin daha derin bir okumasını yaparsak, kadınların kendisine fütursuzca yaklaşan çok sayıda kişinin aslında niyetinin derinlemesine bir yol arkadaşlığı, saygıya dayanan bir ilişki değil gönül eğlendirmek ve kadının kadınlığından istifade etmek olduğu gerçeğinin şuurunda olduğunu da gösteriyor. öte yandan bu kaliteden yoksun, suni talep şişkinliğini yaratıp besleyen de bizatihi kadının sosyal medya başka olmak üzere her yerde görünürlüğünün fazla olması. yani kadınlar aslında bu bol talep ve seviyesiz yaklaşımların sadra şifa ilişkiler getirmeyeceğini bilseler, bu dopamin salgılayan ilgiden memnunlar. sürekli fotoğraf paylaşımı yapıp like delisi olmaları bunun ispatı. resim, aslında yalnızım diyen kadının hayatta zor günlerinde ''ne niyetle olursa olsun'' kendisine destek çıkacak erkekler bulabileceğini ancak erkeğin bundan yoksun olduğunu örtülü bir biçimde gösteriyor. evimi taşıyorum filan şehirdeki yazar arkadaşları yardıma bekliyorum desen en az 3 tane erkek bulursun. işte bu bir yalnızlık değildir. belki o kadının talihsizliği gerçek yalnızlığın yalın, acımasız ama sağaltıcı etkisiyle asla yüzleşemeyecek olmasıdır.

muazzam bir durumdur çoğu zaman. özellikle bizimki gibi ülkelerde bir lüks olarak değerlendirilebilir.
neden muazzam bir durum olduğunun cevabı da yine içinde yaşadığımız toplumun ön yargıları ile ilişkilidir. toplum kadına her zaman ve her durumda "idare eden/etmek zorunda olan" rolünü biçtiği için, bir kadın yalnızlığını kaç kişi ile paylaşıyor ya da gölgeliyorsa*, o kadar parçaya bölünüyor bu algı sebebi ile. eş, çocuk, anne-baba, kardeş... kimler söz konusu olursa olsun, kadından beklenen fedakarlık her zaman çok daha fazla oluyor. "yuvayı dişi kuş yapıyor" zira...

öte yandan, cinsiyetten bağımsız olarak, kişilerin ihtiyaç duyduğu yalnızlığı yaşayacak alan bulamaması da zamanla içine itilmiş bir yalnızlıkla sonuçlanıyor. fiziken yalnız olmadığı bir hayatta, zihnen ihtiyaçları susturulmuş ve adanmış bir hayat ile farkında olmadığı bir görünmezlige mahkum oluyor. dolayısıyla yalnızlığın en korkunç hâli olan, kendisi tarafından bile fark edilmeme evresinde sürüklenerek devam ediyor hayata.

ilk tanimdaki referans verilen görsele gelince, burada da komik bir durum ya da "şımarıklık" olarak değerlendireceğiz bir durum pek yok bana kalırsa.
yalnız kalmayı istemediği halde yalnız kalan insan, sırf böyle olmasın diye ayağına dolaşan bütün saçma sapan insanları taşıyacak diye bir şey söz konusu değil. bunu tercih etmeyebilir ama aynı zamanda yalnız kalmak istemeyebilir de insan. onun yalnızlığı, zihin uyumu yakalamayı isteyip henüz başaramamış bir noktadadir belki de...

edit: ilk tanimda referans verilen görsel:

kadin, dogasi geregi yalniz kalamayan bir canlidir, ancak sistemin turlu hile ve akil oyunlarina teslim olup yalnizliga mahkum edilmistir.

bunun sonucunda, evcil hayvan satislari ve bakim masraflari, spirituelizm ve yoga ayinleri giderleri, yasam kocu masraflari, makyaj malzemesi ve kiyafet harcamalari, psikiyatrist seanslari, anti-depresan ve turlu keyif verici madde kullanimina bagli tuketimler artar.

ozetle, kapitalizmin ortaya cikardigi bircok sektor, kadinin yalnizligindan beslenir.

aldatilip kandirildigini kabul etmeyen ve sisteme karsi tepki gostermeyen kisiye kimse gercek anlamda yardimci olamaz.

varlık içinde yokluk.

madem kız neşesi varken erkek neşesi de varsa, kadın yalnızlığının olduğu yerde adam yalnızlığı da vardır. yalnızım dostlarım yalnızım yalnız, evet.