kadınlar

“umarım yolunuz erkek çocuklarına değil, adamlara denk düşer.”

en büyük zaafım.

on yüz bir milyon kadın.

ilginc, tuhaf, garip, ama 1 o kadar da guzel mahlukat.

xx kromozomlu yetişkin bireyin türkçedeki cinsiyet adının çoğul halidir.

bebekler ya. olm burada manitası olan erkek yazarlar çok şanslı. bıcır bıcır, heyecanlı heyecanlı aşklarını yazıyor kadınlar o kadar tatlılar ki.
ne bileyim çok sevimli.

anamiz, bacimiz, kizimiz, basimizin tacidirlar da, sozluk icin sadece cinsel seksli bi baslik konusudurlar.*

voca.ro/13wgQj9dL9Qe
fikrimi şöyle bırakıyorum*

mükemmel canlılarız. bir çiçekle, simli ojeyle, güzel bir lafla hemen kandırılıyoruz. neden?
ruhumuz zarif...

yaptığım işler ve hobilerim gereği bi çok yerde bulundum. sivil toplum kuruluşlarında çalışmanın katkısı olarak da pek çok insanın evini yaşam yerini görme imkanı buldum. özellikle 6 şubat depremlerinin ardından çadırkent ve konteyner kentler kadınlar sayesinde daha renkli daha yaşanılır duruyor, sosyal destek ağlarıyla birbirlerinin iyileşmesini sağlıyorlardı. iyileştirici güç mü denir güzelleştirici bi yetenek mi bilmiyorum. küçük kumaşlardan yaptıkları süsler, evlerde üretim yapıp satmaları ve o travmatik deneyimlerden sonra yine fedakarlıkla çoğu işe yetişmeye çalışmaları. erkeklerle bi kıyasa sokmak değil anlattıklarımın amacı, yaşananların ağırlığı da iyileşmenin ağırlığı da yaş cinsiyet fark etmeksiniz zordu elbette. yine de çağlar boyunca üretkenliği, doğurganlığı ve belki de yeniden inşaayı sağlayan kadınları yine aynı şekilde gözlemlemek beni oldukça etkilemişti. bu kez elim ağrımadı anlatırken. teşekkürler.