kadınların mutsuzken saçını kesmesi

bilekleri kesmekten iyidir.

direniyorum.

ters tepki verir. hergün aynaya bakıp o saçı neden kestirdiğimizi hatırlarız kendimize.
yapmayın.

halamın toshack'ları olsa onları keserdi. bu arada halam olmadığından bu espriyi gönül rahatlığıyla yapabildim. aslında yapamadım ya; korkunç kötü bir espri. kendime çok yakıştırdım. yaşasın kötü espriler!

tanım: evet yaygındır. ama saçını çok kısa kestirmek biraz da cesaret ister. kimi kadınlar buna hiçbir zaman cesaret edemez.

hayatımda kendi isteğimle değiştirebildiğim tek şey saçım bari onu değiştireyim diyerek girişilen eylem.

ve sonra kısa saçın rahatlığını fark edip bir daha uzatmaması..

bunu kim uydurdu acaba çok merak ediyorum. bence kadınlarla ilgili çoğu şeyin romantize edilmesi gibi bunu da attılar ortaya. sonra kadınlar da bunun böyle olduğuna inandı. saçımı belime kadar uzunken ensemde kestirdiğimde hiç mutsuz değildim. aksine gayet keyfim yerindeydi. benim için asla geçerli olmayan bir genelleme.

kadınlara özgü değil bence bu hareket yav. bazen ben de çok üzülünce sakalımı ya da saçımı kesiyom.

omuzlardaki ve akıldaki ağırlığı atamayınca baştaki ağırlığı azalatmaya çalışma eylemi.

çok mutsuz olunca yanlışlıkla kafamı kesmişim

kadınlar mutsuzken her şey yapar, aldatmak başta olmak üzere.

hurafedir. batıl inançtır.
bi kadın mutluyken "ay deniyim nolucak sanki" diye gaza gelip beline gelen saçlarını kesebilir. aynı kadın sadece canı sıkıldı diye "ay çok sıkıldım kesicek bi şey de kalmadı şunu patlıcan moru yapiym" bile diyebilir.
kuaförde eğleniyoruz böyle sorunlu depresif kadınlar mı hayal ediyorsunuz oralarda hep.
aoooo ağdacı ablayla erkek arkadaş çekiştirme seanslarınu bilseniz piyüüü.

eşimin 30 yıldır saçları hep benimkinden kısa ve çok mutlu.

kadınların saçlarının uzunluğu dünyayla arasında ki bağını simgeler derler, bundandır üzülünce saç kesmelerimiz.

doğrudur.
amatör bakış açımla bu konuda yürüttüğüm bazı tezler vardır:
yazaacklarım aslında binlerce yıllık olası bilinçaltı güdülerinde dayanmaktadır:
1: binlerce yıl önce üzgün ve deprresif dönem geçiren kadın birey üreme ve sonrası hamile kalma gib sıkıntılı süreci üstlenecek durumda olmadığı için karşı cinsi cezbedecek parlak, güzel, uzun ve bakımlı saçlarından kurtularak o dönemde çekici görünmekten kaçınma davranışına yönelmiş olabilir.
2: suçluluk duygusu hissettiğinde yaşadığı acıyı azaltmak ve göstermek için kendi bedenine dolayısıyla varlığına yönelik tepki davranışı olması mümkündür.
3: o zaman dilimi için güzel olmayı, çekici ve bakımlı görünmeyi reddetmektir.
anlattıklarım binlerce yıl öncesinden geldiğini düşündüğüm bilinçaltı davranış öğeleridir, ve bunların günümüzdeki kısa saç modası ile ilgisi yoktur.

iki hafta sonra barıştığımızda kızı ibrahim toraman gibi bulmamıza yol açan manasız tedavi girişimi.
kuafördeyken gayet kararlı bir biçimde "yeni bi hayata başlıyorum, yeni bi tarz yeni bi başlangıç" diyen kız gidiyor, "ya böyle de modern durdu aslında, hem bi iki haftaya toparlar iyice" diyen bir kız geliyor. biz de bi süre dalga geçip bırakıyoruz. mal ya.

biz erkekleri kesmesinden iyidir boşverin karışmayın sjsj

görüntüsünden uzaklaşmanın eski acıları da beraberinde götüreceği düşüncesinde olabilirler bu durumda. aynaya baktığında aynı insanı görmemek ihtiyacı doğmuştur belki de.

kuaför yerine psikoloğu tercih etmeliler.

mutsuzum ama kesmiyorum. tek teline değmez hiçbir geçici mutsuzluk.

mutsuzluğumun derdi saçlarımmış gibi acısını onlardan çıkarıyorum. 1 hafta arayla 3 kere saç mı kesilir? nasıl olsa kökü sende çıkar diye avuttuğum saçlarımı ya saç küserse ya trip atarsa diye telaşa kapılırken buluyorum kendimi. alıyorum efendim elime makası tak tak tak. omuzlarda saç kesimi, arkası uzun önü kısa veya küt saç kesimi derken kafada saç kalmamış. dert tasa gırla ama.

kesme işlemi bittikten sonra aynada sarı civciv recep ivedik gibi bakışıyoruz. ıntizar'a mı yoksa cansever'e mi benzedim diye sorguluyorum sonra. kafam come on mimar selim'den hallice. sesim güzel olsa intizar ve cansever'e rakip olurdum.