kamu spotlarında sigara içen babasına üzülen çocuk ekolü

yıllardan beri var böyle bir şey. her kanalda, her zaman diliminde çeşitli temalarda kamu spotlarına denk gelirim. trafik kazalarına karşı emniyet kemeri takmanın önemi, ormanları yakmamamız yönünde bize verilen haklı tavsiyeler, kadına şiddet ve tacize karşı çıkış yolları gibi birçok hususu içeren kamu spotları gözümden bir film şeridi gibi geçti yıllar yılı. bir de bu sigara bırakma temalı üzücü, hafif kasvetli kamu spotları dikkatimdeydi. asıl takıldığım oyuncular her zaman çocuk oyunculardı bu reklamlarda. oyunculuklar gerçekçi olduğu için mesajı doğrudan alıyorsunuz ve içinize bir kahır yerleşiyor ama çocuk oyuncuları artık nereden seçmişlerse onlar bir başka üzüyordu adamı.

baba balkona çıkıp sigarasını tüttürür. artık kafasında sinan özen'in meşhur olduğu 90'lar döneminden bir arabesk mi çalıyordur, fenerbahçe-sturm graz eşleşmesinin deplasman ayağını mı düşünüyordur, yoksa öküzün trene baktığı gibi dümdüz karşıya mı bakıyordur bilmem. bilmek de istemem! öküzün trene bakmasından çıkarılmış aptallık profili de ilginç doğrusunu isterseniz. öküz başka şeylere bakarken çok mu akıllıca bakıyor yani? bir tek tren görseli mi aptallaştırıyor onu? garip...

neyse efendim, işin özü adamımız balkonda sigara tüttürüyor, odada da bizim üzgün ve dertli çocuk oyuncumuz var. şu sözleri sarf ediyor çocuk oyuncumuz:

"babam bu soğukta niye balkonda titreye titreye sigara içiyor. içmesin lütfen. ben babamın bu hâline çok üzülüyorum. gelsin içeride bizimle otursun."

ben açıkçası bu dizilerdeki, filmlerdeki, ne bileyim kamu spotlarındaki çocukların bu büyümüş de küçülmüşlüğüne de karşıyım. yahu çocuk dediğin gitsin oyuncağıyla oynasın, çizgi filmini izlesin, maçına baksın gole sevinip üzülsün, cipsini yesin. hayır yaş da müsait yani ne bu aşırı gelişmişlik? çocuk bunları yapacağı yaşta balkondaki gayet ipi kuşağına denk görünen babasına üzülüyor, bizi de yüreğimizden vuruyor. yapmayın etmeyin efendim :)