kan ve süt

eski türklerde çok kutsal kabul edilen iki unsurdur.
anlaşmalar kanla imzalanır- mecaz değil gerçekten anlaşma yapanlar kendi akan kanlarını kullanıırlardı- anne sütü saf, temiz ve anne kadar kutsal kabul edilirdi. annelerin sütümü helal etmem demeleri ve anamın ak sütü gibi helal deyişleri hep bu inanışın yansımasıdır.
eski türkler iyilik, kötülük, kişilik, yiğitlik gibi öğelerin nesilden nesile süt ve kan aracılığıyla aktarıldığına inanırlardı.
kanı bozuk olmak ve sütü bozuk olmak deyimleri de yine bu inanıştan gelmektedir.
eski türklerde bir işi kan dökmeden çözmek esastı, bunun nedeni kan döküldüğünde bunun karşılığında karşı tarafında kan dökeceğini bilmelerinden ileri gelirdi.
eski türk masallarında düşmanın son anda rakibin yaşlı anasının memesine yapışıp sütünü emerek aynı sütü emdik, artık kardeş olduk beni öldürme diyerek canını kurtarma figürasyonu mevcuttur.