karşıt görüşlü insanlarla arkadaşlık yapmak

hayatın olağan akışı gereği ister istemez yapılacak eylemdir. sonuç olarak günlük hayatta kimsenin siyasi görüşü alnında yazmıyor.

karşıt görüşlü dostlar da kazandım bu son dönemlerde.

olabilir. eğlenceli olur.

görüşüne bağlı biraz da.

mesela akpli biriyle dahi bir nebze arkadaşlık edebilirim ama lahmacun karşıtı biriyle asla. lahmacun kırmızı çizgimdir, lahmacun sevmeyeni affetmem…

akp'li ve cemaatçi olmadıkça sorun yok kalan ikisinden tiksinirim.

öyle bi arkadaş grubum var.. bi adet alevi, bi adet şeriatçı, bi adet ülkücü, bi adet liberal.

kesinlikle benim söylediğim doğru demezseniz ve kendi doğrularınızı dayatmaya çalışmazsanız gayet olası bir durumdur. arkadaşlığınızda zıtlaştığınız konular yerine , anlaştığınız konular üzerine konuşursanız gayet de güzel anlaşırsınız.

çünkü arkadaşlık yaparken görüşlerinizden konuşmuyor, hayatı paylaşıyorsunuz. konuşsanız bile, herkes kendi görüşünü söyleyip çekiliyor. birbirinizi etkiliyor, fikir alış-verişinde bulunuyorsunuz, başka bakış açıları ediniyor, siz oluyorsunuz. benlik denen şey, böyle oluşuyor. tutup sen abdülhamit'i savundun demiyorsunuz. ya da deseniz bile, oradan bi çay geliyor hoop kaç şeker?..
olay böyle gelişiyor, gelişmeli.. insan hayatta, çaya kaç şeker alırsın, diye bir ses sorsun istemeden de, arkadaşlık gibi değerlerin önemini çözmeli zannımca. yoksa hayat, tam da şu:

yapmayan da yapmasın. bize ne?..
o da, onun hayat görüşü.. bizi bağlamaz ki, biz değiliz ki... .

karşıt görüşten kasıt, messi ronaldo, tesla edison, lebron kobe gibi zıtlıklarsa olur. fikren olmaz.

felsefe seviyorsa çok güzel felsefe yapılır ama siyasete girişmeyin.

eninde sonunda düşman oluyorlar o yüzden yapmamalısınız.