1.
ernst theodor amadeus (e. t. a.) hoffmann'ın kaleme aldığı fantastik türde roman. can yayınları baskısında türkis noyan ve bilge uğurlar tarafından yapılan çevirisini gayet beğendim ben.
son zamanlarda okuduğum en keyifli kitaplardan biri oldu. fikir çok güzel. işleniş çok güzel. sıkmıyor. hadi tamam kreisler kısımlarında zaman zaman yorduğu oluyor ama murr'un bölümlerini keyifle okudum. bir kedi annesi olarak kedi dilinden yazılmış bir kitap fikri çok cezbetti :)
annesinden doğduğu gibi bir torbaya konulup suya atılmış murr kardeşleriyle birlikte :( ama bir şekilde köprü ayağına tutunarak hayatta kalmış. üstad abraham tarafından sahiplenilmiş. üstad abraham tam bir kedi dostu, objektif kalamadan bir sempati besledim dolayısıyla :) murr zeki kedi. üstadının yanında yöresinde dolaşarak okuma yazma öğrenebilecek kadar. edebî yönünü epey geliştirip şiirler kaleme alacak kadar. oldukça da başarılı şiirler. kitabın bunları anlattığı baş kısmı epey fantastik başlamışken ilerleyen kısımlarda murr'un kaniş porto, kedi muzius gibi diğer hayvanlarla etkileşime geçtiği kısımlarda biraz daha fabllaşıyor.
murr'un diğer hayvanlar ile etkileşime geçtiği kısımlar karakterini oluşturmak için farklı kişilikleri denediği zamanlar. tıpkı biz insanlar gibi. o yaşadıklarını, pişmanlıklarını, pişmanlıklardan dönüşünü öyle güzel aktarmış ki murr'dan öğrenecek çok şey varmış gibi :)
murr tüm hayatını kendisinden sonraki delikanlı kedilere aktarmak için kaleme almaya başlıyor ama bunu sahibinin el yazmalarını müsvedde yerine kullanarak yaptığı için bu el yazmalarında anlatılan kreisler'in biyografisiyle murr'un anlattıkları iç içe geçiyor. biraz murr'u okurken birden müsvedde kısmına geçip johannes kreisler'in başından geçenleri okumaya başlıyoruz. itiraf etmek gerekirse bu kısımla çok da ilgilenmedim. saray hayatının çetrefilleri, julia ve kreisler arasındaki aşkı andıran bazı duygular, prens hektor'un çılgın tutkuları ve başından geçenler, üstad abraham'ın chiarası ile tanışması, kavuşması, ayrılması vs vs gibi birçok alt teması olan bu kısımlar tek başına güzel bir hikâye evet ama ben oraları bir an önce bitirip murr'un hikâyesine geçmek için sabırsızlanarak okudum. kitabı okurken kedimin de beni murr'un abraham'ı anladığı gibi anladığını hayal ettim hep :)
kitabın sonundaki editörün son notu üzdü ama, niye öyle bitirdin be hoffman.
son zamanlarda okuduğum en keyifli kitaplardan biri oldu. fikir çok güzel. işleniş çok güzel. sıkmıyor. hadi tamam kreisler kısımlarında zaman zaman yorduğu oluyor ama murr'un bölümlerini keyifle okudum. bir kedi annesi olarak kedi dilinden yazılmış bir kitap fikri çok cezbetti :)
annesinden doğduğu gibi bir torbaya konulup suya atılmış murr kardeşleriyle birlikte :( ama bir şekilde köprü ayağına tutunarak hayatta kalmış. üstad abraham tarafından sahiplenilmiş. üstad abraham tam bir kedi dostu, objektif kalamadan bir sempati besledim dolayısıyla :) murr zeki kedi. üstadının yanında yöresinde dolaşarak okuma yazma öğrenebilecek kadar. edebî yönünü epey geliştirip şiirler kaleme alacak kadar. oldukça da başarılı şiirler. kitabın bunları anlattığı baş kısmı epey fantastik başlamışken ilerleyen kısımlarda murr'un kaniş porto, kedi muzius gibi diğer hayvanlarla etkileşime geçtiği kısımlarda biraz daha fabllaşıyor.
murr'un diğer hayvanlar ile etkileşime geçtiği kısımlar karakterini oluşturmak için farklı kişilikleri denediği zamanlar. tıpkı biz insanlar gibi. o yaşadıklarını, pişmanlıklarını, pişmanlıklardan dönüşünü öyle güzel aktarmış ki murr'dan öğrenecek çok şey varmış gibi :)
murr tüm hayatını kendisinden sonraki delikanlı kedilere aktarmak için kaleme almaya başlıyor ama bunu sahibinin el yazmalarını müsvedde yerine kullanarak yaptığı için bu el yazmalarında anlatılan kreisler'in biyografisiyle murr'un anlattıkları iç içe geçiyor. biraz murr'u okurken birden müsvedde kısmına geçip johannes kreisler'in başından geçenleri okumaya başlıyoruz. itiraf etmek gerekirse bu kısımla çok da ilgilenmedim. saray hayatının çetrefilleri, julia ve kreisler arasındaki aşkı andıran bazı duygular, prens hektor'un çılgın tutkuları ve başından geçenler, üstad abraham'ın chiarası ile tanışması, kavuşması, ayrılması vs vs gibi birçok alt teması olan bu kısımlar tek başına güzel bir hikâye evet ama ben oraları bir an önce bitirip murr'un hikâyesine geçmek için sabırsızlanarak okudum. kitabı okurken kedimin de beni murr'un abraham'ı anladığı gibi anladığını hayal ettim hep :)
kitabın sonundaki editörün son notu üzdü ama, niye öyle bitirdin be hoffman.
devamını gör...