kedime şiir

uyut kediciğim
beni uyut, herkesi uyut
sesin kesilmiyor sanki kızgınlıktasın
açar olduğundan beri kapıları akla ziyansın
her arzun senin keyfin
eğer olmazsa istediğin saatlerce miyavlarsın
zaten azdırdın küçük olanı da
ne kastın var bana yatsana
der ki anam "at bunu sokağa yatırmaz bizi bu"
bırakmadin ki ben de yüz
ele ne ne diyeyim
her gece bu eziyet çekilmez
tek maksadın sabaha kadar evi tavaf etmek
gel etme bize
uyut yavrum dedeni nineni dayılarını
uyutmadığından sen
sinirden ağlamış bak ufak olanı...

t: uyutmayan kediye sitem. bu arada sahiden ağlamış kardeşim.*

edit: saat 05:40 an itibarı ile çalışma masama çıktı .zat-ı şahaneleri pek bir sinirli.*

eyy ​kedi, kedicik,
bilir misin seni hiç evime almadım ama,
seni evinde krallar gibi yaşatanlar var.

ve yine bilir misin,
mamanı kuş tüyü yataklarda yerken sen,
çöp kutusunda bir kemik parçası arayan,
kediler var.

ve yine bilir misin ki,
bizde de durumlar hiç farklı değil.