kemal sunal filmlerinden nihayet bıkılması

rahmetli demişti ki bakın iddia ediyorum göreceksiniz filmlerim bundan 50 sene sonra da izlenecek demişti. sene oldu 2026 ve artık kemal sunal filmlerine rağbet kalmadı. sonunda çok izlendiği için bıkıldı kendisinden.

2050’ye kadar yine de filmleri çeşitli platformlarda oynatılır tabii ki fakat bıktık arkadaş.

yok öyle bişey kim uyduruyor

daha iyisi var mıdırki bıkılsın.

yaş ilerledikçe, komedisinden ziyade ağırlığı çöktüğü içindir. ahvalimiz gelir gözümüzün önüne.

bıkılmaz, o mimiklerden, racon kesmelerden, oyunculuktan bıkılır mı?

yok öyle bir şey.
nihayet değil bıkalı bi 10 sene oluyor takribi.

ben bıkmadım.

hristiyancım, bu konuda anlaşamayız ya.
dönemin teknolojik yoklukları, senarist azlığı, sosyal mesaj verebilmenin zor olması, darbe vs derken 70lerden beri insanları güldürebilen birine saygıda kusur etmemeliyiz diye düşünüyorum.

şu ahir ömrümde canlı kanlı göremediğime üzüldüğüm en birinci insanım kemal sunal’dır. seyretmiyoruz diye aklımıza gelmiyor değil denk gelince yine ilk kez seyrediyormuş gibi seyrettiğimizin altını çizmek isterim. en favori filmin şabanoğlu şaban olabilir hatta. hele o elması ararken o odada çıkan kaos. bak aklıma bile gelmesi yetti.

canım kemal sunal. iyiki geçmiş bu dünyadan.

eski nesil artık izlemese de alfa kuşağı seyreder, yarın onların çocukları da seyreder, çünkü merak edecekler kemal sunal ve komedisini. televizyonda bizim 200 kere gördüğümüzü 8 yaşındaki çocuk daha yeni görüyor. hâlâ pazar sabahları 50'li, 60'lı yılların kovboy filmleri seyrediliyor, eski nesilin de ilgisini çekiyor ve yeni nesil de bunlara yeni yeni alışıyor, bu klasikler film yanında tarih belgeseli olmuşlar.