kendini değersiz hissetmek

üste yapışan bir türlü kurtulunamayan, insanlara karşı saçmalattıran ruh hali.

aksine herkes kendini dünyanın en özel insanı gibi hissetmiyor mu ya? ben öyle olduğumu düşünmüşümdür hep.

değerli miyiz ki? tüm insanlar değerli ise değerlinin farkı ne o zaman diye düşündürüyor.

sıkça yaşadığım histir.

insanların bir kısmı değerli, bir kısmı değersiz hisseder kendini. ilk tarzdaki insanlardan nefret ederim. bu yüzden üzerime yapışan değersiz hissetme sorunundan bahsedeyim size efen'im. bunun herkeste ortak bir sebebi yok gözlemlediğim kadarıyla. örneğin ben kendimi hep işe yaramaz bir insan gibi gördüğüm için değersiz gibi hissederim. bazen yerime geçebilecek tahmini 4.15 milyar insan olduğu için de pek değerli hissedemiyorum. bazen kendimi dünya'yla, evrenle kıyaslarım. ne kadar küçük ve gereksiz olduğumu hissetmeme sebep olur hep. hatta ben genel olarak tüm insanlığın değersiz olduğunu düşünüyorum. bir amacımız yok gidelim bence ne olacak ya?

kendine paha biçemeyen, yere göğe sığdıramayan zavallıları gördükçe nevrim döner. bok kadar sevmem bu insanları. değersizsin lan işte ne bu kapris. bilmem kaç milyarda birsin. bu yüzden kendini değersiz hissedenleri anlarım. bunlar kendiliğinden olan şeyler. değer verebilirsin ama kendine değil. tamam biraz abarttım ama sende abartma yani.

bazen insana gelen bir duygudur bu acı his. uçsuz bucaksız evrende bir toz tanesi bile olmadığımız gerçeğinden bende de sık sık hissederim,klasik bir kelime olacak fakat 'hayat tuhaf'...

öncesinde oldukça çok mesai harcayıp hazırlık yaptığınız bir grup toplantısında fikirlerine değer verilmediğini hatta dinlenmediğini sandığın an.

sebeplerinden biri kendi ailende dahi sevilmemek, sayılmamaktır. bir diğeri kendini gerçekleştirememektir, yani hayatta istediğin yerde olamamak, hayallerini gerçekleştirememek... hatta bir yerden sonra hayal dahi kuramayacak yere gelmektir. öte yandan, hiç böyle sorunları olmayan bir insan da kendini değersiz hissedebilir, üstteki yazarlarımız da bahsetmiş, biraz zekası olan her insan, insanın bir halt olmadığını anlamıştır. keşke değer yargılarımız farklı olsaydı.

nereden baktığına bağlı olarak değersiz ya da değerli oluruz. bilinciniz bedeninizden çıkıp gitse ve gittiği yer dünyadan kat ve kat daha güzel bir yer ise emin olun değersiz biri olarak görürsünüz kendinizi asla arkanıza bakmazsınız. fakat bilinç ayrılıp daha kötü bir yer görse burada olduğu durum onun için fazlasıyla kıymetli olur. bu konu biraz kafa karıştırıcı ama sizin için sizden başka biri değerli değilse bu dünyada sizde değersiz biri olursunuz bunu bilmelisiniz.

bu his aile ve çevreden gelir. daha anne karnından başlar ve karakter oluşumuna kadar devam eder. bu oluşum da iyi bir aileye sahipseniz özgüvenli olursunuz ama değilseniz kendinizi hem düşünce olarak hem de hareket olarak değersiz hissedersiniz.

mezun olan kişinin ailesi tarafından, işbirliği ile yaptığı eylem. iş bulana kadar sürer.

bir çok insanın saygısını kazanmış kişilerdir. kendini ucuz hisseder, ucuza çalışır, kompleksi yoktur, son derece mütevazi olsa da bir kesim tarafından ezik kabul edilir.