kendini kötü hissedince yapılması gerekenler

uyumak ya da alkol almak çok mantıklı ..

alkol almak.

kulaklığı takıp coşkulu müzik dinlemek.
sahilde veya ormanda yürümek.
sevdiklerinle bir arada olmak.

ben her gece kafaya bir el ateş ederim. klasik uyku rutini.

kimi zaman bir dost tavsiyesidir:




(bkz: aldırma gönül)

yazma vaktim geldi biliyorum... kalemimi kırmadığıma şükrediyorum... bu saatten sonra bana ait tek şey kelimelerim olacak... bu platformu da günlüğüm gibi hatıratım gibi kullanacağım... okumaya devam edersem yorumlarımı gireceğim... ben en nalet anda bile pes etmedim... 2 ağladım 3 ağladım ama sonra o kanı akıttım ve devam ettim... küçük şeylere gülümsemeyi öğrendim, yüzümde maske ile gezmeyi... 30 yıl yediğim sille yetti de arttı... sırtıma çakılmış kazıkları kanaya kanaya çıkaracağım... kalbim bende olmadığından aklıma güvenip yaşayacağım... artık kalpsizim...

sana kendini kötü hissettiren şey her ne ise uzaklaşmak.

bazen kimseyle konuşmak istemem, ağzımdan çıkan her kelime zul gelir, yalnızlığa sığınırım. yalnızlık besler, duygu durumuma göre bi şeyler açarım sonra sevdiğim şarkılarda kaybolur, iyi müzikle hemhal olurum.
garip bi güven verir bu, hücrelerime kadar onarılmış gibi.

bazen de arkadaşlarıma öyle yoğun sığınırım ki; saatlerce hiç yorulmadan anlatır onlarla kalabalık olurum. yeniden doğmuş gibi hayata temas eder, kaygı ve korkunun yerine neşe ve huzur kondururum.

ama en çok kötü günlerde ölüm gerçeğine sığınırım. bi bakınca arkama zamanın hızı bu durumu hatırlatır. her şeyin geçici olduğunu idrak edip sonsuza kadar bu döngüde kalmayacak olmak ne müthiş. bazen kendini hayattan çekebilmek, önemli bir meziyet olsa gerek.

bağıra bağıra sevdiğin şarkıyı söylemek..

....su damlası gibi hayat, özgürüm
ıslak, çıplak, pırıl pırıl bir damla içimde
uzak bir ışık, bir çığlık gibi
çağırıyor beni...

ağlamak ama zorla değil, rahatlatıyor.

müziği son ses aç, kahveni yap, ortamı terk et / ortamı terk et, müziği son ses aç, yürü / sessizleş, onayla, bir daha görüşme.

uzun yola çıkıyorum, tavsiye ederim. ege favorim.

özellikle osmangazi köprüsünden sonra o kırmızı asfaltlı yola geldiğimde açıyorum en sevdiğim şarkıları bağıra bağıra söylüyorum. ücretli yoldan çıkıp gördüğüm her gözlemecide duruyorum, her benzinlikten bir nescafe xpress alıp içiyorum. gördüğüm her güzel dağ/göl/orman/dere manzarasında durup oturuyorum.

gönül yürüyüşe çıkmak isterdi ama bu saatte ve soğukta risk alamayacağım.

kitap okuyacağım, o beni uzun süre meşgul eder.

ççiki çiki lota, başkası olmaz.

camdan atlamak

önce oturup soluklanmak.

kendimi kötü hissettiğimde devamlı bir şeyler yiyesim geliyor. durduramıyorum.

uzun bir yürüyüş dönüşü soğuğa yakın soğuk suyla duş alıp, kahve içerken en sevdiğin dizinin en sevdiğin bölümünü izlemek.

diğer alternatif de poligon gitmek.

sözlüğe girip
ne kadar yakışıklı olduğumu belirtiyorum

ben yürüyorum. ve bunu sık sık yapıyorum, yeri geldiğinde 2-3 saat yürümüşlüğüm bile oluyor. müzik de olmazsa olmazım şekilde bana eşlik ediyor. derinlemesine düşüncelerden en azından bir süreliğine uzaklaştırdığını ve iyi geldiğini hissediyorum.

onun dışında arada film vs. izlediğim de oluyor.