kravat ve yüzük

insan ömrüne pranga vuran iki sembol. ikisi de "bağ" ile ilgili. bir film senaryosu yazacak falan olsam semiyotik zeminimi bu sembollerle temellendirirdim. bomboş aşk filmleri çekmekten bin kat daha manidar olurdu sanıyorum. direkt filmin adı da böyle olabilir. gerçi olmaz (neyse ben onu içeride kendimle istişare edeceğim)

kravat ciddiyet göstergesidir, o da doğru seçilirse.
hala 1960lardan eni 546567464646 cm kravat takanlar görüyorum, sinir krizi geçiriyorum.
yüzük ise kamuoyunun bildiğinin aksine çok tehlikeli bir takıdır.
karşı tarafa güvenli seks mesajı verir ve bu amaçla yaklaşma fırsatı verir.
hani "evli bu nasıl olsa, başıma bela olmaz sevişip geçerim" rahatlığı.
çünkü bela olma işi bu topraklarda ne yazık ki var olan bir gerçektir.
siz siz olun, manitanıza yüzük falan takmayın.
bırakın yüzüksüz daha iyi.

kravat takmayı çok seviyorum ya. yüzük de öyle. muhteşem aksesuarlar bence. mesela saat çok sevemiyorum. hele hele kafam kadar saat takanları anlamıyorum. zevk meselesi tabi. bir de bu ikiliye küpe ekleyelim beni tamamlar.

ben çok severim kravat takmayı. lisenin bittiğine kravat takamayacağım için üzüldüm o derece.
sonra çaktırmadan kombin la kombin bu ayakları yaparak kravat takmışlığım olduysa da büyüdük artık papyon takmak icap eder. yüzüklerin de efendisi olduğumdan hiç tartışmaya açmıyorum bu konuyu. yüzük kadar yakışan bir şey yok insana.