mevcut sistemin insanın çok yönlülüğüne düşman olması

gizli bir dusmanin pencesinde kivranan insanlik icin dikkate alinmasi gereken bir durum.

gecmisteki insanlar, ilgi alanlari ve icraatleri mercek altina yatirildiginda, gunumuzdekilerin aciziyeti hizli bir bicimde ortaya cikar. bunun temel nedeni, klasik egitim sisteminin insani bir yone kanalize etmesi olsa da universite okuyunca sinif atlayacagini dusunen bir guruh turemis ve bunlarin sozde 'egitim sevdasi' hakikati golgelemistir.

egitim sisteminin ve onun hizmet ettigi endustriyel dunyanin vaatlerine kanan genclik, kendini her gun ayni isi yaparken bulabilme ve bir nevi robotlasma hali tehlikesiyle karsi karsiyadir. tek isle mesgul olan beyin, zamanla esnekligini yitirir ve tam anlamiyla islev goremez hale gelir. toplumsal uyusma ve curume de tam olarak bu noktada baslar.

uzmanlığa başlarken bir ustamız demişti:''uzmanlık, aynı yere sürekli bakmakla oluşan bir körlüktür''.

öyle olmamak için çaba göstermemiz gereğini vurguluyordu elbet.

sonuç: biz kör olduk.

sadece tek bir konunun uzmanı olanın itaat etmesi daha kolaydır zira.

bizleri "her şeyden anlamak zorunda değilsin" palavrası ile büyüttüler. buna karşın sistemin icat ettiği kurumsal iş yerlerinde "tek konu uzmanı" makbul görülürken toplum nezdinde hiçbir zaman kabul görmedi bu durum. çünkü toplum kodları her şeyden yeterli düzeyde anlamaya kodlu hâlâ.

neyse çok şey söylenir de uğraşamayız şimdi.