musa eroğlu

bizim oğlan bugün bana 50 km uzakta gitmedim dedi. utanıyorum bizim gız, bin gel ölmeden gidelim...sözleştik, ayarlama yapıp gideceğim. birlikte amacına ulaşan bir ziyaret yapacağız, bizim oğlanla...çok sevdiğim bir türküsünü ekleyeyim bende...

itiraf edeyim, şu yaşıma kadar kendisinden pek hazzetmezdim. anam sever, babam sever, eşim dostum sever. neyini severler anlamazdım. bir gün can cana demlenirken abilerim bu türküyü çaldı söyledi. ben bi’ vuruldum. sonra günlerce, defalarca musa eroğlu’ndan dinledim. kaybettiğim senelere yandım. o sesin büyüsüne varmak için biraz geç kaldım.

felek çakmağını üstüme çaktı

aynı kültürde büyüdüğüm, çocukken arif sağ ve neşet ertaşla en çok dinlediğim türk halk müziği sanatçısı.
kendi semahımızı da bir zakir gibi içten söyler.

baba gerizler başını bir söyler, sanki ben yardan yara atlarken mühimmatım dökülmüş, cıvvv diye vurmuşlar, çakır gözlü gülsüm ahahasdasdasdkj diye gülmüş filan!

he farkındayım böyle anlatınca o havayı vermedi! ama vermesin de tabi, bu saatte melankoli iyi birşey değil, selam ve melatonin ile, olaysız dağılalım!

ozanların "kâhribârı" dır...

başlığı yazarken ayağa kalkıyorum ya...istemsizce...

2000 yılından beri mersin’de 900 dönümlük bir araziyi yeşillendirmiştir. öyle de bir doğa dostudur.

arif sağ'ın kendisi için "ıssız bir adaya düştüğümde yanıma musa ve bağlamasını alırdım" dediği büyük üstat.