naçar

çaresiz mânasına gelen farsça kökenli sözcük.

ne güzel bir kelimedir ya... acem oğlu yapmış.

(bkz: çaresiz)

bahar da gelir çiçeklenir açarsın
ayakta lakin bir o kadar naçarsın
kalmak istersin fakat inadına kaçarsın
nasıl desem bilmem ki
ankara'da nar ağacı misali

çaresiz.

halimdir. yalımdır.

bir emre fel şarkısı. emin olmamakla beraber şarkıda ağır bir mabel matiz havası var sanki.

bu kelimeye bu türküyü eklememişim...yuhhh bana... çaresiz demektir.

gülüm naçar ağlama

imbatın serseriliğini naçar olarak gören zihinlerin çıkmaza girdikleri noktayı anlatmak gerekir. her şeyden önce imbat neden serseri diye sorar insan değil mi? ama işte tam da bu noktada yanlış yaparsınız. bir rüzgar isterseniz adı imbat olsun isterseniz başka bir şey eninde sonunda birilerinin tatlı huzurunu sevimli bir şekilde kaçırıp serserilik yapacaktır. kimi zaman bu tuhaf yaramazlıklar imbatın tanrılar tarafından gönderilmiş şımarık bir çocuk olduğu fikrini doğursa da kesinlikle imbat için şımarık diyemeyiz. bizim kültürümüzde şımarıklık çok da olumlu bir anlama gelmez zira. safralarımızda beslediğimiz frambuazların şımarık olduğunu söyleyebilir miyiz? işte bu cümle kadar anlamsız olur imbat şımarıktır demek. olsa olsa okkalı bir cengaverdir imbat. bazen zorlar biz fani insanları. eserken oradan buradan, binaların küçük balkonlarındaki çiçekleri kımıldatırken ya da delik bir sinek telinden içeri daha kuvvetli girerken şehrin bin bir kokusunu da odamıza evimize mutfağımıza doldurur. bu şehir bir zamanlar öyle bir düzendeydi ki imbat sevilirdi. şimdi biz insanlar kendi ellerimizle betonlara boğduğumuz güzelim deniz kenarından gelen imbat'a sövüyoruz ne diye taşıyorsun bizim attıklarımızı diye. iflah olmayız biz. sen yine de es imbat.

(bkz: çaresiz)

(bkz: lan noluyor)
(bkz: ben evde maça bakıyorum)*

(bkz: biçare)