victory06 yazar profili

başlıkta; kendilerinde dikkat ettiği davranışlar mı, başkalarında dikkat ettiği davranışlar mı anlayamadığım için ikisi içinde birkaç cümle yazayım.
başkasının;
otururken yayılarak mı, ustruplu mu oturduğuna dikkat ederim.
konuşurken kendisini sert mi, lisan-ı münasip ile ifade ettiğini incelerim. ki at sahibine göre kişnesin.
üstenci tavır sergiliyor mu, onu gözlemlerim.

kendimin;
otururken yayılarak mı, ustruplu mu oturduğuma dikkat ederim.
konuşurken kendimi sert mi, lisan-ı münasip ile mi ifade ettiğime dikkat ederim.
üstenci tavır sergiliyor muyum, kibir yapıyor muyum ona dikkat ederim.

önceden hiç dikkat etmezdim bunlara. gereksiz espriler yapardım kimsenin rahatsızlığını umursamadan, fiziksel üstünlüğümü kullanırdım karşımdakinin incineceğini düşünmeden, zira evrimimi geç tamamladım ben, amfibi dönemim sancılı geçti. metamorfoz geçirdim. kabalığa, saygısızlığa tahammül edemiyorum artık. önceden yaptığım saygısızlıkların da farkında olduktan sonra, hiçbir insanın saygıdan mahrum kalmamasına canı gönülden inanıyorum. saygısızlık yapanı da affetmem haliyle.

o zamanlarda da pek ilim irfanla ilişkleri yoktu tabi ama en azından aynı sofraya oturulur, birlikte yemek yenilirdi. şimdi yemek yerken de kafa aşağıda telefonda. ne yediğinden birşey anlıyorlar, ne de ettiğiniz sözler karşılık buluyor. boyun postürleri kötü durumda , hörgüçlü deve gibi oldu zavallıcıklar. bu bir dönem tabiiki, sancılı bir dönem. o akıllı dediğimiz telefonların üreticileri bizim gençler kadar ilgili değillerdir telefonla eminim.

kendi aramızda geliştirdiğimiz bir dil kültürü var. adrenalin seviyem üst katmandadır, aynı sırtımda sürekli taşıdığım yükler gibi. jet-lag etkisine maruz kalırım sürekli. aralıksız, 1 gün de çalışırım 15 gün de. dışarda kaplan evde kuzu, evde kuzu dışarıda kaplan olabilecek hızda aynı cinsin farklı sınıfıyım. 60 tan fazla yaşı pek görmez iş kolum. tek hayalim emekli olduktan sonra köye yerleşmek olsa da, taşranın merkezinden köye düşmez yolum. gariban anadolulu tüm arkadaşlarım. sekreterim olmadığından, kendi çayımı kendim alırım.

buradan

kendi kitabıma girdim saklandım
kelime kelime buldular beni
denizin dibinde ot oldum bittim
balığın karnından yoldular beni

denizli'de deniz olmayabilir. yürekli soyisimli birisi de korkak olabilir, adlandırma ile gerçeklik arasındaki zıtlık olması gayet normaldir.
coğrafyaya bakmak lazım. adaleti emreden dinin mensupları olarak ne kadar adilsen, denizlide de deniz yoksa bir o kadar sulak sayılır o güzel şehir.

sözlük yazarları "zekâ küpü" mutlaka birileri sizden önce düşünmüştür.

başlığı açan arkadaşımız da durumun farkındadır ve başlığı hususiyetle
"müslüm gürses'in en güzel şarkısı" diyerek açmıştır.
zira rahmetlinin seslendirdiği tüm şarkılar, türküler güzeldir ve kendisi de çok güzel yorumlamıştır.
güzeller arasında "en" olanı seçeceksek eğer, tercihim -sebahat abla- dır.
devrin daim olsun müslüm baba, çok yaşa sezen abla.
buradan

polis olay yerine ilk giden, delilleri toplayan ve şüpheliyi yakalayan, önleyici görev üstlenen,koruma hizmeti sunan, operasyonel faaliyet yürüten, trafik akışını düzenleyen, yeri geldiğinde diğer idari görevlerde hizmet veren saha görevlisidir. savcı ise kamu adına, dosyayı eline alıp "kimi yargılayacağız, ne ile suçlayacağız?" diyerek hukuki çerçeveyi çizen, polisin amiri konumundaki soruşturma makamıdır. polis emirle hareket eder. polis savcı değildir. hakim hiç değildir.
polis sahada ter döker, heyecanın merkezindedir ama hukuksal manevra alanı savcının iki dudağının arasındadır. savcı, polise "git şunu yakala, ifadeleri al, delil topla" diye talimat veren en büyük adli amirdir. yani polis aksiyonu çeker, savcı yönetmen koltuğunda oturur.
ülkemin askeri, polisi var olsun. memlekete bir nebze faydası olan tüm kurum mensuplarının, iradesini halk için kullanan tüm bireylerin, emekçilerin, çaba sarfeden tüm vatandaşların ömrü uzun, kuvveti daim olsun.

herkesin polis kendi vicdanıdır.

kullandığım nick 3. nesil bir kullanıcı adı. esasen türkçesi bir ismin, o isim de başka bir ismin orjinal hali. özünde benimle hiç alakası yok. duyduğum, çağrışım yapan, tınısı hoş geşen sözcük ve sözcük dizisinden seçiyorum. mesela bir tanesi kazblankalı idi, diğeri arnvuttu. ne arnavutum, ne de fas'lı.
yarın bir bakarsın "aslan kral" oluveririm, bir bakarsın "kuzgununyavrusuankakuşu"...

tahammül seviyesi ve ilgi budalalarına sempati,

ankara'nın en sevdiğim ve ismi 4 harften oluşan pastanesinin aynı adlı eseri.
"venedik yaş pasta"

"evi, barkı, malını, mülkünü sat kredi çek, altına yatır" derdim mesela. bir 10 sene sonra da 20 sene önce yapacaktık bu işi geç kaldık demeyiz umarım. demem herhalde desem de sonra kendimi teselli ederim. örneğin; bugün 5 milyon liralık bir arabayı sana 1 milyon tl ye veriyoruz, yarın parayı getir al deseler alabilecek miyim, "hayır" o zaman sorun yok .
hasılı, 10 yıl önceki halime dönebilsem kendime söyleyeceğim tek söz:
buradan

gökyüzünün grisine rağmen doğa uyanıyor. olması gerekeni hiç bir zaman engelleyemezsin.

aklıma gelen, başıma gelir. o yüzden aklıma kötü bir şey getirmemeye çalışsam da başaramam.

şu anda yapmak zorunda olduğum şeydir ve şimdi sebebini açıklayacağım ama önce birkaç bilgi vereceğim, isterim ki daha çok sinirlenmeyeyim.
şubat ayının başında okuduğum yazılardan ve bir takım yazarlardan rahatsız oldum diye kafa izni denen şeye çıkmıştım ve onun da anlamını bilmeden çıkmışım.
meğersem o ilgi budalalarının yaptığı şeymiş. sonradan ona sorarlarmış. ya neden gittin falan filan diye. hatta kafa iznindeyken de nickaltlarına bakarlarmış. kimler bana yazmış diye. bunu da sözlükte yazar olan bir arkadaşım söyledi bana. bilmiyordum o ana kadar. ben izne çıktım ama arada da sözlüğe girme gereği duymadım. zira tekrar gireceksem, arkaplandan dedektif gibi bakacaksam niye izne çıktım diye düşünürdüm.
neyse bu ayın başında yani 2 aylık kafa izni sonrası tekrar sözlüğe döndüm, eskisi kadar sık girmiyorum ama.
soğudum mu acaba eskisine göre daha mı yoğunum onu kestiremiyorum şimdi. baktım ki aynı hamam aynı tas. 3-5 popülarite bağımlısı atkafası ve nefretten gözü dönmüş salyalı mahlukat hala aynı nefretle yazılar yazıyor. burada da tekelleşme olmuş, dile getirilenin aksine

az önce bir başlığın altına baktım. başlığı açandan başka entry giren olmamış. ki o başlığın altı da doldurulmayacak bir daha buna da eminim. kişi öyle bir yorumlama yapmış ki inanamazsın, bilirkişi mübarek. ama nefret bulaşıcı galiba ben de yazan yazardan nefret ettim. sonra o nefret sahibinin profiline baktım. eleştirdiği, nefret kusmuğu halinde anlattığı konunun kahramanıyla aynı profile sahip.
böyle densizler yüzünden insanlar bir bir gidiyor bu mecradan. sözlük te bir ileri bir geri döngüde kalıyor haliyle.
riyakarsın, ikiyüzlüsün ey insanoğlu. namerdsin.
neye sinirlendiğimi anlatırken daha da sinirleneceğimi beklerken, kendimi ifade ettim diye sinirim de geçti ya o da bana ödül olsun.

gülşen bubikoğlu,
ayşegül aldinç,
rojda demirer ,
miray daner,
tuvana türkay.

monica belluci (onu da bu kategoriye almak istedim, zira anne kars digor, baba erzurum şenkayalı)

“imam nikahını ne sanıyorsunuz siz, rezalet ruhsatı mı"

buradan
tamamını izleyemem, benim vaktim değerli diyen varsa 01.50 ye sarabilir.

ockhamlı william tarafından ortaya konulmuş bir terim dizisidir. ockham; ifade edilen hususta, tereddütte kalındığında karmaşık olmayanın doğru tercih olduğunu ifade ederken, klasik iktisadın babası "adam smith'in" birey toplum çatışmasındaki fayda analizinde bireyi seçmesi ile benzerlik gösterir. nitekim herkesin toplum için en iyisini yapması için esas şart bireyin kendisi için en iyisini yapmasıyla mümkün olur gibi karmaşık duygudan uzak olmasıyla ikisi de basit düşünür. ockham, öncelikle büyük bir filozof ve usta bir teologdur. hacı bektaş-ı velinin hakka irtihal etmesinden takribi olarak 14 sene sonra dünyaya gelmiştir. yaşadıkları yüzyıl herhalde insanoğlunun gördüğü en verimli en bereketli yıllardır. bahse konu yüzyıl o kadar ulvi isimlere tanıklık etmiştir ki. o verim, bereket bir daha o kadar uzun soluklu meyve vermemiştir. ockham'ın usturası tabiri kangren olmuş kolu kesip etmak demektir. gereksiz polemeğe girmemek demektir. basit olanı seçip karmaşık çetrefilli ortamlardan uzak durmak demektir haddizâtında.

hiç kimsenin böyle bir lüksü olacağına ihtimal vermiyorum. allah bu zevki kimseye tattırmaz zira. ben "hayatta yalnızım" diyebilen varsa da bunu tartışırım ve eminim haklı çıkarım. çünkü benimle tartışabiliyorsa, ben de tartışacağı bir birey olduğumdan ötürü muhatabım yalnız değildir haliyle. bu yalnızlıktan ne anladığı ile ilgili bir mesele. doğal olarak öznel bir yaklaşım. nitekim etrafında kalabalık olan insan da kendisini yalnız hissedebilirken, hiçliğin ortasındaki bir birey de yalnız hissetmeyebilir. yalnızlık allaha mahsus derler. allah kendine has bir özelliği ademe bahşetmemiş sana mı bahşedecek. sen yalnız değilsin, ilgi istiyorsun sadece.

hayrettin abi sen misin ?
değilsen ahmet hoca sensin o halde.
başkası olamazsın. bu kadar anlam yüklü konuşma yapacak tanıdığım iki kişi var, kesin onlardan birisin.
ya medyanın adamısın ya da