narkoz etkisinde söylenen sözler

lütfen ve nefes alamıyorum.

siz kimsiniz lan demistim sunnet narkozunda. gec sunnet oldum, yaklasik 2 sene oldu.

tanrım sen beni narkoz alacak kadar hasta etme, amin.

narkoz'da söylenen orada kalır. umarım öyledir yani.
beni silken yok mu filandan ziyade isim filan sayıklamak daha kötü olur.

evliyken ameliyattan sonra o zamanki karımı odaya almışlar, hemşireye, ben hastane yemeklerini evde de yiyorum o yüzden burayı hiç yadırgamam, demişim... çok kızmıştı ona... öyle bişeyi ayık kafayla kesinlikle söylemem, ama var ya doğru söylemişim.

öldüm mü?

en korktuğum şeylerden biridir.
kim bilir neler derim neler olur?
geçen yaz bi endoskopi yaptıracaktım.
dediler refakatçi gerekiyor.
ulan kimse de yok. annem memlekette. kardeşim istanbul'da.
babam dedi ki "ben gelirim."
o an aklımdan neler geçti anlatamam. aile faciasına kadar giderdi olay. düşünsenize ayılırken tek tek isim veriyormuşum ya da bi kişinin ismini bağıra çağıra istiyormuşum.
sövebilirim de kim bilir hangi hocanın gelmişine geçmişine ya da bilmem kimin karısının ne ruhspuluğu kalırdı ne seks işçiliği.
köyden kuzenimi çağırdım.

yürü be oğlum yürü be drogba hahahahaahaha

ben konusuyordum. doktor yorma kendini demişti gülerek. olur demiştim. gerisini hatırlamıyorum. ama bülbül gibi şakıyordum sanki. ağzım yamula yamula. senede toplasan 300 kelime ağzımdan çıkar çıkmaz. ama narkoz işi tehlikeli.

narkoz etkisinde bazıları kendini açar, bazıları filozof olur… ben mi..? ben sadece inlerim, biraz off çeker, oy anam derim o kadar.
demek ki narkoz bile “bu kadın zaten yeterince konuşuyor, sussun artık” diyor.