narnia günlükleri: prens kaspiyan

narnia günlükleri serisinin ikinci filmi. yıllar sonra narniadan normal dünyaya dönen kardeşlerin, çocukluklarına yeniden alışma çalışmaları ile başlıyor film.
sonra tren beklerken birden bire kendilerini narnia da buluyorlar. yüz sene geçmiş aradan ve bildikleri narnia kalmamış. kendi inşa ettikleri yapıları bir harabeye dönmüş, narnia halkı saklanmış. insanlar tarafından keşfedilen narnia, zorbalığa maruz kalmış ve tüm toplumu yok ettikleri düşünülmektedir. filmin kilit karakteri bence fare. inanamıyorum sen bir faresin lafını bol bol görüyoruz ama, o cesur yüreği ile tehlikeden tehlikeye koşuyor minik tüylü dostumuz. tilki ise gerçekten cesareti takdire şayandı. üstelik, tilki ırkına atıft bulunarak konuşması eğlendirdi. her ne kadar asıl olay, kardeşlerin kendi varlıklarını kabul etmesi üzerine olsa da, benim dikkatimi çeken şey, baskı ve zulum sonrasında hayvanlardan bazılarının, ağaçların ve hatta suyun bile, konuşabilme yeteneklerini yok sayarak gizlemiş olması idi. bu açıdan ayının saldırma sahnesi oldukça etkileyici idi. lucy ile aslan'ın hep bir temas halinde olması ise, aslolanın kendine inanç, saflık ve iyi niyet olduğunun kanıtı gibi. bunların yanında görselliği çok güzel yine filmin. prens caspian bazen can sıkıyor ama, olsun her filmin bir kusurlu karakteri olur ne de olsa.