nefret edilen hitap şekli

aslan veya aslanımdır.

kral, başkan, kanka, aga. bunları bana 1 kere söylerler.*

genellikle getto sakinlerinde görülen hitap şekilleri
kıral, reyiz, başgan, kirve gibi

olm kullancak hitap bırakmadınız ne dicez mahmut mu.

tanıdık biri "dostum" veya "kardeşim" dediği zaman direkt geriliyorum, çünkü olumsuz konuşacak fakat yumuşatma olarak bu hitapları kullanıyor. ama beni daha da geriyor, samimiyetsiz bir açıklama yapacak ama samimi gösterme çabası içeriyor.
edit: kankayı unutmuşum nefret ederim kankadan, çocuk muyuz lan biz kanka ne, yapıştırırım ağzına aklını alırım.

en sevdiğim hitap hafızdır. hafız aşağı hafız yukarı hafız naber gibi.

sevmediğim hitap şekli pek yok gibi en fazla kullanmayı sevmediğim vardır. onları da kullanmam. kirve mesela. ama bana karşı kullanılnasında da bir sakınca görmem.

ablacım yazılmış yukarıda. çok samimi olmadığım kadınlarda kullanırım. bir saygı ifadesi olarak. yaş farketmeksizin. ablacım ben alırım çayımı gibi.

broyu ise genelde yurt dışında dolaştığım için kafe tarzı yerlerde kullanırım. evrensel bir hitap oldu.

bonus: aga çok haklısın be patagonyalı kankam.

ben sanırım en çok "sen" hitabından nefret ediyorum. küçük çocuklara karşı veya köylüler tarafından kullanıldığında sorun yok ama onun dışındakiler sorun. özellikle arkasına devleti alan vasıfsızların vatandaşa "sen" diye hitap etmesi beni gıcık ediyor.

bugün oğlum whatsapp'ta yazışırken bana "abi" dedi.
abi şöyle abi böyle... önce tutuldum kaldım, sonra ben de ona "aga " dedim.
saçma bir devirdeyiz sözlük..