normal sözlük'ün aslında yalnızların mekanı olması

(bkz: güvenimi kırdın aysel)
(bkz: ben aslında yoğum)
(bkz: herkes birinin feyki)

sen öyle san.

yanlış bir ifade.

aklıma türk'ün türkten başka dostu yoktur geldi. neden bilmiyorum.

hoşbuldum

bana daha çok itü sözlük'ün ilk zamanlarını hatırlatıyor şu günlerde.

ilk zamanlar çok hoştu.

yalnızların değil de kimsenin onu anlamadığı anlarda herhangi bir yerde herhangi bir şekilde içini boşaltacağı mekan.

evet

dedi genç adam ama bilmediği bir şey vardı:"kurtlar yalnız ölür. "*

" bir ben miyim perişan
gecenin karanlığında,
yosun tuttu gözlerim
yalnızlar rıhtımında. "

belki de biraz yalnız kalmayı hakettiğini düşünenlerin mekanıdır.

ben yalnızım, ama buradaki herkes yalnız mı bilemem.

herkes biraz yalnızdır şimdi

bazende kafa dengi bulmak için kuru kalabalıktan kaçanların durağı.

kendi adınıza konuşun ben gayet çiftim.

asosyal eziklerin yeri sanıyordum

yalnızlar rıhtımı mıymış?

biz çocuk ve ergenken radyolar çok rağbet görürdü. doksanlar ve iki binlerin ilk yılları işte. hatta kaybedenler kulübü filmi de doksanlarda ünlü olmuş bir radyo programı ve o programın sunucuları hakkındaydı. programın ünlü olması ve filminin bile çekilmesi, dinleyicileri programa katabilmesi ile alakalıdır aslında. normal sözlük dahil tüm sosyal medya platformlarının bu kadar kullanıcı toplayabilmesinin nedeni de budur.

bizler, tarihin en iyi olanaklarına sahip insanlarıyız ama bir o kadar da kamusal canlılıktan uzak yalnızlarız.

yıllar geçiyor, teknoloji gelişiyor, hayatımız ve kültürümüz de... eskiden sadece adı duyulmayan bir radyo dinleyicisi artık aktif bir sosyal medya kullanıcısı olabiliyor. hesabı olan platformda radyo programı da yapabiliyor. ama insanların yalnızlığına, özellikle kalabalıklar içindeki yalnızlığına henüz çare bulamadık. belki de çözmemiz gereken ilk problem budur, zira insan doğada tek başına yaşayan bir canlı değildir.

gözler yosun tutmuş ve bir ben değilim perişan.

katilmadigim onerme.

cook sosyalim, asssiri... hatta suan kahve icerek sabahattin ali'nin genclik fotografini oksuyorum. evet.