öğrenciyken müdavimi olunmuş mekanlar

eskidiğimi hatırlatan başlıktır.
müdavimi olduğumuz "dostlar" adında bir meyhane vardı. özellikle finallerden sonra daha da lezzetli gelen edirne ciğerini gömüp mekana girer, "abileri en güzel masaya alalım" direktifiyle camekandan sonraki ikinci masaya kurulurduk.
daha oturmadan "her zamankiler" masaya gelir, muhabbet demini alır illa ki kutusu kırmızı içecekle cila çekilir bir öğrencinin çok rahat ödeyebildiği mütevazı miktar + bahşiş bırakılır, bir dahaki cuma akşamı olmazsa bir sonraki cuma akşamı tekrar ederdik.
şimdiki sabiler bilmez, o zamanlar bir öğrenci istediği meyhanede kafa çekebiliyordu.
yukarıda yazanları sadece içki merkezli algılayabilenler sağdan sağdan yol alsın, beni yormasın...

o rahatlığı bir daha bulabilir mi bu güzel ülkenin güzel çocukları?
bulurlar be.
neden bulmasınlar.
yeter ki istesinler...

taşkışla-yeni çatı sınıfları..

kapalıçarşı..

itü gümüşsuyu erkek öğrenci yurdu.

atlas pasajı..

lise; izmir-kordon-sirena pub

üni-ankara-sakarya caddesi-büyük ekspres

küçük bir fast food yapan dükkan vardı. tost burgerine bayılırdım. çok sık giderdim.

şimdi düşününce öğrenciyken çoğunlukla yoksulluk çektiğim için mekan müdavimi olamadığımı fark ettim. kıraathane sayılıyor mu?

orta okuldayken bir ara sokakta bir internet kafe vardı. cadde üstünde olan diğer internet kafelerden ucuzdu ama kocaman bir dükkanda iyi bilgisayarları vardı. arkadaşlarla gidip cs, fifa, cod oynuyorduk. ne güzel günlerdi yaa.

lisede pek müdavimi olduğum bir yer olmadı, farklı yerlere gidiyordum. lisansta kampüsün az ilerisinde bir tostçu, sosisli, patso, ıslak hamburger her şey yapıyordu. evin yakınında bir dürümcü standı vardı, tavuk şiş dürüm müthişti. tabu, tavla, okey falan oynadığımız bir kafe vardı. bir de burger bira yaptığımız samimi bir pub.

yüksek lisansta her hafta canlı müzik dinlemeye gittiğim 2 tane pub vardı, çok samimi yerlerdi. bir de kampüsteki kahvecilerden biri favorimdi, her sabah uğrardım, taze lezzetli sandviçleri, içi meyveli hamur işleri vardı.

sahilde “cemal’in yeri” adında salaş bir kafe vardı. dersi kırdığımız günlerin değişmez durağıydı.