öğrenciyken müdavimi olunmuş mekanlar

... fotokopi. lanet olsun ki bazı günler sırf o fotokopiciyle karşılaşmamak için arkadaşlarımdan rica ederdim, benim için de bir tane çektirin diye. bir gün eleman demiş ki herkes kendisi için çektirsin fotokopisini. siz enayi misiniz, parasını verip size çektirtiyorlar? bizim arkadaş da şey demiş gerekirse iki katı para verir, yine de buraya gelip sizinle yüz göz olmak istemez. kızı cidden sıktınız. suç sizde. demiş. çocuk çok geçmedi, işi bıraktı.. sonra yeni gelen fotokopiciyle de yıldızımız barışmadı. ama suç bende değil, fotokopiciler dünyanın en acayip insanları.
hadi bazıları diyelim.

mecidiyeköyde bi börekçim vardı bir de tarsusta bi pastane *

(bkz: isd)

ilkokul-ortaokul-lise: atari salonları

üniversite: rock ve özellikle de metal barlar

spesifik isim de verebilirim ama birçok atari salonu ve barın müdavimiydim.

söke'deki as ve inci adlarındaki atari salonları, ilk aklıma gelenler.

ankara'da üniversite okurken ise en çok gittiğim barlar keyif bar (sonra adı papaz bar oldu) ve onaon cafe/pub idi. üniversitede de atari salonlarına gidiyordum ben aslında; fantasyland ve joy game center'a giderdim en çok.

kocaelide okuyanlar bilir, izmit de yeni cuma da çay içmenin keyfi bir başkadır.

lisedeyken elma internet kafe.

age of empires ustası olmuştuk her birimiz.

oralete düşerdik. hey gidi gençlik.

ortaokul; yağmur atari salonu, game hause atari salonu, netland internet kafe.

lise; mızgırlar kırahaathanesi.

üniversite; ilayda internet cafe, çağnet internet cafe, castle bar.

lise zamanlarında özlem kırtasiye vardı üst kat internet kafeydi arkadaşlarım için gidiyordum
üniversite de okula yakın tek bi mekan vardı "bi simit kafe" ismail abi sahibi ona da selam olsun aile gibi olmuştuk hesap almazdı çoğu zaman

acun piknik cebeci

kampüsteki tek sosyalleşme yeri olan kantin

para varsa kozahan'da kahve ve dondurmalı irmik helvası, yoksa kapalı çarşı'dan tulumba tatlısı. kestane şekeri hem bize uzak bir lüks hem de biz yerlileri kestane şekerini pek sevmiyoruz ya da fakir tesellisi.

dönerci,kebapçı

cajun corner.

mümkün olan en ucuz yerler. kuş avcısı lakaplı tavuk döner mekanımız vardı, bir de karton bardakta çay veren önünü mavi/şeffaf branda ile kapatıp yerden bir karış yukarıda tabureleri ve sehpaları olan bakkal terk bir mekan vardı. orada takıldıktan sonra karton bardak nefreti oluştu hatta bende.

eskidiğimi hatırlatan başlıktır.
müdavimi olduğumuz "dostlar" adında bir meyhane vardı. özellikle finallerden sonra daha da lezzetli gelen edirne ciğerini gömüp mekana girer, "abileri en güzel masaya alalım" direktifiyle camekandan sonraki ikinci masaya kurulurduk.
daha oturmadan "her zamankiler" masaya gelir, muhabbet demini alır illa ki kutusu kırmızı içecekle cila çekilir bir öğrencinin çok rahat ödeyebildiği mütevazı miktar + bahşiş bırakılır, bir dahaki cuma akşamı olmazsa bir sonraki cuma akşamı tekrar ederdik.
şimdiki sabiler bilmez, o zamanlar bir öğrenci istediği meyhanede kafa çekebiliyordu.
yukarıda yazanları sadece içki merkezli algılayabilenler sağdan sağdan yol alsın, beni yormasın...

o rahatlığı bir daha bulabilir mi bu güzel ülkenin güzel çocukları?
bulurlar be.
neden bulmasınlar.
yeter ki istesinler...

taşkışla-yeni çatı sınıfları..

kapalıçarşı..

itü gümüşsuyu erkek öğrenci yurdu.

atlas pasajı..

lise; izmir-kordon-sirena pub

üni-ankara-sakarya caddesi-büyük ekspres

küçük bir fast food yapan dükkan vardı. tost burgerine bayılırdım. çok sık giderdim.

orta okuldayken bir ara sokakta bir internet kafe vardı. cadde üstünde olan diğer internet kafelerden ucuzdu ama kocaman bir dükkanda iyi bilgisayarları vardı. arkadaşlarla gidip cs, fifa, cod oynuyorduk. ne güzel günlerdi yaa.

lisede pek müdavimi olduğum bir yer olmadı, farklı yerlere gidiyordum. lisansta kampüsün az ilerisinde bir tostçu, sosisli, patso, ıslak hamburger her şey yapıyordu. evin yakınında bir dürümcü standı vardı, tavuk şiş dürüm müthişti. tabu, tavla, okey falan oynadığımız bir kafe vardı. bir de burger bira yaptığımız samimi bir pub.

yüksek lisansta her hafta canlı müzik dinlemeye gittiğim 2 tane pub vardı, çok samimi yerlerdi. bir de kampüsteki kahvecilerden biri favorimdi, her sabah uğrardım, taze lezzetli sandviçleri, içi meyveli hamur işleri vardı.

sahilde “cemal’in yeri” adında salaş bir kafe vardı. dersi kırdığımız günlerin değişmez durağıydı.