okja

büyük bir satış projesi olarak genleri değiştirilen özel domuzları 26 şehirde 26 özel hayvan bakıcısı tarafından 10 senelik besleme sonucu en iyisini seçip büyük reklamla beraber hayvanların etlerini satmayı planlayan bir firma,
yarışmada en iyisi seçilen okja isimli domuz ve 4 yaşından beri onunla beraber büyüyen koreli bir küçük kız mija'yı işleyen harika bir netflix filmi.

hayvanların ölmesine karşı olarak kurulan animal liberation front isimli örgütün hayvanından ayrılmak istemeyen mija'ya yardım etmesi ve hayvan hakları için canları pahasına olsun savaşmaları insanlık adına umut verici bir şekilde işlenmiş.

filmdeki mija karakterinin ayla filmindeki küçük koreli aylayı bende canlandırması da daha bir sevimli kıldı.*

sürükleyici olan filmin belki kötü yanı bazı sahnelerin gereksiz yere uzatılması olabilir ama çok fazla göze battığını düşünmüyorum.

hayvanseverlerin keyifle izleyebileceği filmi herkese tavsiye ediyorum.keyifli seyirler.

temelinde insan-hayvan dostluğu olan ve fakat bence ardında günümüz endüstrisine, yeme-içme alışkanlıklarına ve bu uğurda gözünü sadece para bürümüş firmalara yönelik oldukça eleştirel bulduğum, izlenmesi tavsiye olabilecek filmdir.

son yıllarda izlediğim en iyi film olan parazite filminin de yönetmeni olan bong joon ho’nun bir filmidir.

bong joon ho’nun bütün filmlerini izledim ve çok büyük hayranıyım. derdi olan yönetmenler özeldir. var olan derdini kendine has bir şekilde anlatan yönetmenler ise daha da özeldir. bong joon ho böyle bir yönetmen.

bu filmde bir satış stratejisi olarak özel yetiştirilen ve devasa bir hayvan olan okja ile ona bakmakla yükümlü olmasının yanı sıra arkadaşı da olan mija’nın arkadaşlığı ve birbirleri için yaptıkları fedakarlıklar anlatılıyor.

tüketim toplumunun hayvanlara karşı nasıl bir bakış açısına sahip olduğunu göstermekle birlikte modern dediğimiz bu ilkel çağda bazı özel duyguların ne kadar önemsiz görülebileceğini de izliyoruz film boyunca.

insanlar satın aldıkça insanlıklarıyla ödeme yapmaya başladıkları için değer vermeleri gereken şeyler de belli ölçüde bir dönüşüm gösterdi. can kaybı olmadı dediğimiz yangınlarda onlarca hayvan ölürken umursamadık mesela. konudan sapmayacağım. bence filmi bir an önce izlemelisiniz. siz kendi çıkarımlarınızı yapacaksınız elbette. doğrusu da bu zaten. ama benim yazdıklarım da aklınız da olsun çünkü insan olmak için çabalayan bir yazarın pinokyo yalnızlığı ile yazdığı bir tanımdır bu.

yönetmen bong joon-ho'nun 2017 yapımı filmi. film bana şikago mezbahaları kitabını anımsattı. o tabii ki daha korkunç ve daha etkileyici bir kitaptı. karşılaştırmak anlamsız olsa da filmi izleyip beğenenlere önereyim dedim. mutlaka bir göz atın.

film ise genetiği değiştirilmiş domuz yavrularının dünyanın her yerinden çiftçilere dağıtılması ve 10 yıl sonra yapılacak olan en iyi süper domuz yarışmasını konu alıyor. okja güney kore'de mija ve büyükbabasına emanet edilen bir domuz. muhteşem bir doğada büyüyen okja tüm süper domuzları geçip birinci olur. film mija'nın okja kesimhaneye gitmesin diye yaptığı mücadeleleri anlatır. hayvanların ne kadar duygusal olduğunu, canlı olarak onların da değerli olduğunu bize hatırlatan bir film. et talebini karşılamak için geliştirilen bir proje, daha fazla et için hayvanlara yapılan kötü muamele. can sıkıcı ve üzücü bir film. et yerken pişmanlık hissetsek de yemeye devam ediyoruz. vazgeçemiyorum okja kusura bakma. ineklerin de duygusal olduğunu düşünüyorum. onlar da benim için birer okja.


filmin sonunda biraz mutlu olmuş olsak bile düzenin değişmediğini ve değişmeyeceğini de anlamış oluyoruz. hassas kalpler izlemesin.

arkadaşım önermişti, izlemiştim. midemi ağrıttı, kendimi o kadar korkunç hissetim ki bitirdikten sonra arkadaşıma yüklendim hatta ''neden önerdin?'' diye. oysaki oradaki öfkem hayatın düzenineydi. kendi vicdan azabımı duyuyor olmak da tabii.

önermesini çok net bir şekilde veren bir film.