okuduğu kitaptaki cümlelerin altını çizen tip

bu benim. eğer bana ait olacak özel bir kitap okuyorsam, yani kitap kaliteliyse ve okuduktan sonra satmayı ya da bağışlamayı düşünmüyorsam satırların altını da çizerim, notlar da alırım. hatta giriş sayfasına ismimi ve okuduğum tarihi de yazarım. yıllar sonra torunlarıma sadece kitaplarımı değil, o kitapları okurken hissettiklerimi ve dikkatimi çeken yerleri de bırakmak istiyorum.

kütüphaneden ve ya arkadaştan okumak amacıyla emanet olarak alınan kitapları çizmek saygızılıktır diye düşünüyorum. ancak kendine ait ve anlamak, beğendiğin yerlere dikkat çekmek amacı ile yapılmasının kimseye bir zararı yok.
çözüm olarak beğenilen yerleri yazı yazmayı da seviyorsanız ayrı küçük bir not defterine not olarak yazabilirsiniz böylece kitaplarda temiz kalmış olmuş. belki sizden sonra bir başkası da faydalanabilir.

ben fotografini cekiyorum. disaridayken ve internetim bitik oldugunda o sevdigim satirlari okuyorum. zaten disarida telefona bakiyprsam ya istemedigim bi ortamdayidmir ya da dolmusta. bu ikisi de düşünce dunyamda gezmek icin uygun yerler.

her mesajı ss alan tip tam olarak aynı kişidir.

ben fazlasıyla yapıyorum bunu bana ait kitaplara.
tiktok videosunu favorisine ekleyenlerin olduğu bu dünyada gaston bachelard'ın mekânın poetikası adlı kitabının her hangi bir cümlesinin altının çizilmesi sanırım kimsenin zoruna gitmez.
zoruna gidenin b... gitsin

ben kıyamıyorum. bugün çocukken okuduğum kitapların bir kısmını kutulardan çıkardık, hepsi sıfır gibi, tertemiz. okunduğuna dair tek belirti sayfaların aralarının gevşemiş olması.

e-kitaplarda ise çok çizerim. sonuçta kalıcı değil.

aylar sonra bile kitabı karıştırıp altı çizili cümlelerin başında dikelip öylece boşluğu izleyen tiptir. benimdir efenim. severim. bir insanı dokunup mıncırmadan sevememek gibi bir kitabın önemli cümlelerine 'dokunmak' benim için altını çizmektir.

ben çiziyorum. kırmızı kalemimle hem de. notlar alıyorum. canım istedikçe geri dönüp okuyorum. o kitaplarımı özenle saklıyorum. kimseye vermem, veremem. açıkça bunlar beni anlatan yerler. yüreğimin kapılarını açmak gibi geliyor. kimseye güvenip de vermedim...

öğrencilik yıllarımdan kalan alışkanlık hatta bakınız bu çok önemli, yazar saçmalamış diye notlar alırım. ki ünlü iki yazarın tarihi bir figürün torunu olduğunu iddia ettikleri kişilerle kitapları vardı. neyse 1916.da ölmüş birinin 24de doğmuş oğlunun oğlu yani torunu olduğunu iddia ediyordu tuhaftır ölenin kızları vardı ve hiç oğlu olmadı diğer yazar ise hiç çocuğu olmayan tarihi figürün ortanca oğlundan olan torunuyla röportaj yaptım diye anlatıyordu tuhaf ve yalan işler işte.