olgun ve iyi insanlar toplumda görünmez midir

twitter'da zaman zaman önüme bazı hikayeler düşüyor. bir kısmı muhafazakar olduğunu düşündüğüm hesaplara ait. bu tür internet hikayelerinin genelde etkileşim kazanmaya matuf atıldığını düşünsem de bir kısmı düşündürücü oluyor. sonuçta masallar yahut fabl türü de gerçekten uzak olayları insanları bazı ahlaki temellere uyandırmak amacıyla uydurulmuştur.

resimsiz bir kadın kullanıcı hesabı, ağabeyinden bahsediyor. bu ağabey 25 yaşlarında, hayatında instagram, whatsap, tik tok ve x hesaplarını kullanmamış, boş zamanların sadece kuran okuyan ve tek merakı futbol oynamak ve izlemek olan bir gençmiş. ağabeyinin mutluluğu ve iyi bir eşi hak ettiğini söylüyor. bizler çok fazla şey görmüş ve geçirmiş kişiler olarak bu tür insanların aslında var olmadığını, sözü edilen kişinin de hayal mahsulu olduğunu düşünebiliriz. erkeği kadını pek çok insan hesapçı ve çıkarcıdır deriz. herkes dikkat çekmek, sosyal medyada görünür olmak ve etkileşim kazanmak ister diye düşünürüz. internetin getirdiği sanal sapmalar ve bozuluşlardan nasibini almayan yoktur deriz. aslında kanaatlerimiz tecrübelerimizin toplamından oluşan bir hasıladır ama o tecrübeyi de aynı ortamı paylaştığımız kişilerden ediniriz. belki bir yerlerde gerçekten dejenerelikten ve çağın hastalıklarından olan dikkat çekme ve ukalaca fikir beyan etme hastalığından kendisi korumuş birileri vardır. görünmez oldukları için varlıklarından haberdar değilizdir. görmememiz var olmadıkları anlamına gelmiyor.

bayramı yanında geçireceğim yakınlarımla fotoğraf çektirmemin ve o resmi insagramda yahut whatsap durumumda paylaşmamın kime ne faydası olabilir ? birilerine biz buradayız ve mutluyuz mesajını vermek mi ? tanıdığım birkaç değerli insandan hiç birisi ailesine dair özel anlarını bir platformda paylaşmıyor. bu, hasisçe bir korunma duygusundan mı yoksa mutluluğun kendisinin zaten sevenlerle beraber olduğunun şuurunda olmanın getirdiği doğal davranış kalıbından mıdır ? belki de iyiler güzel zamanların sadece tadını çıkarıyor. esas lezzet de bu anı paylaşmak değil sadece yaşamakta.

keza aynı iyi ve olgun insanlar, yas ve üzüntülerini de herhangi bir aracıya meze etmeden yaşıyorlar. almanca'da bizde tek kelimeyle ifade edilemeyen (bkz: fremdschämen) diye bir fiil var. anlamı ''başkası adına utanmak''. almanlarda toplumsal normlar o kadar sıkı ki uygunsuz söz ve davranışlarda bulunanların davranışları, cemiyetin standart ahlak kalıplarına uygun kişilerce utançla karşılanıyor. lümpenliğin tabandan gelen dip bir dalgayla neredeyse en üstü katmana kadar sirayet ettiği günümüz türkiye'si ve dünyasında, galiba paçozluktan uzak kalabilenler, olgunlar ve iyiler, adeta görünmezdirler. belki ahlakı ahlakına uymayanlarla aynı toprakları paylaşmanın elemi içindeler. sadece terk ediş saatlerini dolduruyorlar.

dogallik ve ictenlikten uzaklasmanin bedeli, yalan dunya'ya ve onun sahteligine hapsolmaktir.

bu duruma dusmus varliklar da sirinler'i goremez.

once icimize bakmakta fayda var.

zannediyorum görünmeye ihtiyaç hissetmezler.

görünmeyi istemedikleri için görünmezler öyle kompleksleri yoktur yani görünür olmak için. oturup sohbet etmeniz lazım görmeniz için.

bence iyi ve olgun insanların görünmez olmasının en temel sebebi, görünür olmayı bir amaç olarak görmemeleridir. oysa çağımız bize tam tersini fısıldıyor; görünürsen varsın, paylaşırsan yaşadın, tepki alırsan değerlisin.. bu yüzden sessizce yaşayan biri, kalabalığın değer yargılarıyla ölçüldüğünde neredeyse yok hükmünde kalıyor.
iyi insanların ortak bir özelliği daha var bana göre, hayatı sergilemek yerine sindirmeyi tercih etmeleri.. mutluluğu kanıtlamak ihtiyacı hissetmiyorlar çünkü mutluluk zaten yaşanan bir şey ilan edilen bir şey değil.
bir ihtimal daha var tabii, belki de biz onları görmüyoruz çünkü gürültüye çok alıştık. oysa sakin olanı fark etmek için biraz sessizliğe ihtiyaç var. o sessizlik ise artık nadir bulunan bir şey.

ruhsal ve zihinsel bakımdan tamamlanmış insanlar görünmekten göz önünde olmaktan pek hazzetmezler. kendileri gibi davranabildikleri az sayıda dostla yaşamayı isterler.

meselenin farklı bir yanı da ham kafalı ve cahil insanların görünür olmak, ilgi çekmek, sürekli egosunu beslemek için toplumun odağını parsellemesidir. gündem ve odak sürekli böyle amipler tarafından işgal edildiği için insanlar otantik özgün kişilik tiplerine yabancılaşıyor.