ölümü deneyimleyen insanlar

bir netflix belgeselinin ilk bölümünde dinlediğim insanlardır.
ruh, bilinç, bilinçaltı kavramlarına materyalist yaklaşan beni, anlattıkları deneyimleri ile ve de o deneyime şahit olan doktorların anlattıkları ile şaşırtmış insanlardır.
ayrıca mutlu olmaya, en azından ölünce mutlu olmaya dair içimde bir umut yaratmışlardır.

flatliners filminde işlenen konu. 1990 ve 2017 olmak üzere 2 tanedir. 2017 remake olup uzak durulasıdır ama ilk film iyidir.

ölüme yakın deneyimdir o, ölüm olsa anlatamaz bence

(bkz: oksimoron).

ölen birisi nasıl konuşsun?

gerçi suda var, kalbi durup sonradan hayata dönen birisi öteki dünyaya gidip geliyo mu?

prof. dr. sultan tarlacı'nın ölüm'sözlük kitabında sayısız örnekleri bulunan tecrübeler.

(bkz: beyaz ışığa doğru yürümek)

ölüme yakın deneyimler. hangi dinden olursa olsunlar bu deneyimi yaşayanlar huzur veren bir ışık hüzmesi görüyorlar.

muhtemelen ölmüş insanlardır. allah rahmet eylesin.

(bkz: the oa)

binlik motorla kaza atlatmış hâlâ hastanede olan biri olarak, ben oluyorum bu bahsi geçen.

motordan havaya fırladığımda inanılmaz bir adrenalinle "her şey buraya kadarmış" diye düşündüğümü hatırlıyorum.
ölmekten korkmuyorum, binlerce insan binlerce farklı şekilde ölmüş. ben de onlardan biri olabilirim, bu benim için sorun değil.

ölümü deneyimlemiş olsalar, geri dönüşü mümkün olmaz. bende bununla ilgili sayısız belgesel izledim, yazılar okudum ama onlar bilincini kaybetmiş kişiler ya da bir kaza sonucu bir süre kalbi durmuş daha sonrasında tekrar kalbi çalışmaya başlamış. zaten bunu yaşayan bir sürü insan var. kalp krizi geçiriyor kalbi duruyor ama elektirk verip geri kalbini çalıştırıyorlar. bu insanlara ben ölümü deneyimledi gözüyle bakmıyorum. öldükten sonra kalp durar durmaz hemen allah katına çıkıp sorguya çekilip cennete/cehenneme gidilmiyor ki. bu şekilde sonsuzluğa erişen kişiler ölümü yaşamış olur. o hayatın gözlerinin önünden geçmesi, beyaz ışık falan onlar geri dönüşü mümkün olmayan şeyler bence. bunu yaşadığını iddia edenler illaki vardır ama gerçekliğine inanamıyorum. fiziksel olarak yaşam fonksiyonu bittikten sonra belki geri gelebilir ama ruhani olarak ölüm gerçekleşirse geri dönüşü olmaz.ve bizim ölmekle asıl kastettiğimiz şey ruhun ölmesidir. bu sebeple ölümü deneyimlemek her şeyin sonu olur.

vücudun, beynin oksijensiz kalması ve beynin kimyasal reaksiyonlarla bu deneyimi yaşayanlara halüsinasyon göstermesi; bi ışık süzmesi görmesi gibi...