öpüşmeden önce sakızın kaderini düşünmek

öpüşme ihtimalinin belirmesiyle birlikte romantizmin ikinci plana düştüğü, bütün odağın"lan bu sakızı napıcam?" sorusuna ayrıldığı o kritik an...

bunu ben değil de sanki sakız düşünüyor gibi hissediyorum... iki kişi birbirine yaklaşırken üçüncü taraf olarak sakız da geleceğini düşünmeye neden başlamasın ki? peçeteye mi sarılacak, lavaboya mı terk edilecek, yoksa hiç beklemediği şekilde yutulup kariyerine sindirim sisteminde mi devam edecek? kimse sakızın tarafından bakmıyor olaya.

ben öpüşürken sadece hissettiğim şeye odaklanırım. diğer şeyleri düşünmek gereksiz kaygı durumu doğurur ve kaygı, o an hissedeceğiniz duyguyu sizden çalar.

insanlar birçok şeyi fazla takar hale geldiler. insan her haliyle var olur bu hayatta. yediğiniz bir yemekten ötürü soğan kokabilir, aldığınız alkoldan ötürü alkol kokabilirsiniz.. ya da karşınızdaki kişi kokabilir fark etmez.

karşınızdaki kişiden bu kadar kolay tiksinmenin sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. hayatımızdaki hiçbir dinamiği kontrol edemeyiz. karşımızdaki kişiyi her haliyle sevmeye odaklanmalıyız.

bu şekilde düşüncemi geliştiren şey aslında anatomiye gereksiz hakim olmam oldu. mide problemleri olan insanlar( reflü, ülser, gastrit vb), istemsizce ağız kokusu problemine sahipler. bu ne yapılırsa yapılsın çözülemeyen bir durum. 7/44 diş fırçalasanızda, agız gargarası kullansanızda, sorun stabil kalmaya devam ediyor. bu tarz insanların günlük hayat rutinleri mesela çok zor oluyor.
reflü vb hastalıklar stresle tetiklendiği için, hastalık kontrol edilmesi zor bir hale geliyor.

o yüzden herkesi en ufak bir şeyle yargılamamak lazım. bazı insanların kontrol edemedikleri durumları var. bazı şeyleri de hoş görmeyi öğrenmek lazım. hijyen tabi ki önemli. bu konuda asla istisnam olamaz ama zaten hijyenli bir insanın kontrol edemediği ve düzeltmediği bir hususu varsa, onu hoş görmeyi öğrenmek gerekiyor. insan kontrol edebildiği şeyden sorumludur. düzeltemediği şeylerden değil.

sakız meselesine gelince, bir peçeteyi ağızınıza götürüp sakızınızı anında içine atabilirsiniz. bir göz açıp kapaması kadar süre alıyor. ben çok yaptım. kolaylıkla iş görüyor.

o an “naapıcam ben bu sakızı?” deseniz, partner kişisi otomatik olarak elini açıp “tükür avucuma” der, “ptuh” sesine müteakip sakızı pencereden atar, konsantrasyonun dağılmasına izin vermez.

o an sakızı düşünecek kadar kendinizdeyseniz öpüşmeseniz de olur bence.
çünkü kafa başka yerde belli.
ayrıca bu saatten sonra başlığa gelecek olan hawk-tuah sevdalısı porno bağımlılarına dikkat edin.

alkolsüz öpüşme ya denizde olur ya duşta.

sakız amatörlerin işidir, gerçek üstatlar emcüklemeli şekerlere yöneleli çok uzun zaman oldu.
çağa ayak uydurun biraz. sakız anneannemin ağaçtan falan toplayıp çiğnediği bişiy. çok yazık gençliğinize.

geldim geldim...
önemli olan nedir?
sakızı sündürelim, peşrevi sürdürelim !
yalnız ağzının suyu akmasın, silin bi zahmet. sonra sakızı suçlamasınlar. sakız masumdur.
öpüşmeler sonuna ersin, meşk olsun, aşk sonra gelir ya da boş verilir gider...