1.
adı üstünde yaz yağmuru, birden başladı süprizleriyle…
örümcek ağını günlerce ilmek ilmek örmüştü. her düğümünde emeği, sabrı ve umudu vardı. sonra gökyüzü ansızın karardı. ilk damla düşünce, “bitti,” diye geçirdi içinden… çünkü küçük örümcek, en çok emek verdiği şeylerin bir anda yok olacağından korkmuştu.
ama yağmur usulca fısıldadı…
ben yıkmak için gelmedim. sadece seni, korkularınla tanıştırmaya geldim.
ve yağdı… ne ağı kopardı ne de emeğini aldı. sadece üzerindeki tozu yıkadı. güneş yeniden açtığında, ağ eskisinden daha parlak ve sağlamdı. her damla, üzerinde küçük bir yıldız gibi parlıyordu.
kafamı kaldırmış gökyüzüne bakarken, hem yağmuru hem örümcek ağını izliyorum. hayatın öğreticiliği karşısında şaşarak… her kararan gökyüzünü felaket sandım. oysa bazı yağmurlar yıkmak için değil, temizlemek için yağarmış. bazı korkular gerçekleşmez, sadece bizi kendimizle yüzleştirirmiş.
artık her yağmur başladığında aynı şeyi düşünüyorum…
“belki de bu kez kaybedeceğim bir şey yok… belki de sadece daha güzel parlayacağım.”
örümcek ağını günlerce ilmek ilmek örmüştü. her düğümünde emeği, sabrı ve umudu vardı. sonra gökyüzü ansızın karardı. ilk damla düşünce, “bitti,” diye geçirdi içinden… çünkü küçük örümcek, en çok emek verdiği şeylerin bir anda yok olacağından korkmuştu.
ama yağmur usulca fısıldadı…
ben yıkmak için gelmedim. sadece seni, korkularınla tanıştırmaya geldim.
ve yağdı… ne ağı kopardı ne de emeğini aldı. sadece üzerindeki tozu yıkadı. güneş yeniden açtığında, ağ eskisinden daha parlak ve sağlamdı. her damla, üzerinde küçük bir yıldız gibi parlıyordu.
kafamı kaldırmış gökyüzüne bakarken, hem yağmuru hem örümcek ağını izliyorum. hayatın öğreticiliği karşısında şaşarak… her kararan gökyüzünü felaket sandım. oysa bazı yağmurlar yıkmak için değil, temizlemek için yağarmış. bazı korkular gerçekleşmez, sadece bizi kendimizle yüzleştirirmiş.
artık her yağmur başladığında aynı şeyi düşünüyorum…
“belki de bu kez kaybedeceğim bir şey yok… belki de sadece daha güzel parlayacağım.”
devamını gör...