paris je t'aime

son zamanlarda izleyip en beğendiğim filmlerden biri olabilir.
paris'in aşk şehri olduğu zırvalığını bile bana kabul ettirebilmiş filmdir hatta.

paris, seni seviyorum olarak dilimize çevrilen, paris'in farklı sokaklarında geçen 18 aşkın farklı hikayeleri anlatılıyor ve aşka dair birçok şey bulunabilecek filmlerden biri olduğunu düşünüyorum.
aşk konusunun yumuş yumuş hissettirdiği hikaye de var, böyle aşkın ızdırabını .. şeklinde devam edecek hikaye de var, eski aşıkların nostalji yaptıkları hikaye de var..
aşk duygusunun insanın hayatına olumlu ya da olumsuz olabilecek etkileri teker teker göz önüne getirilmiş resmen.

aslında aşk konusundan da önce aynı anda farklı insanların çok farklı anlara tanık olmasına da değiniyor, ki bir süredir düşündüğüm bir konuydu o yüzden daha da hoşuma gittiğini söylemeliyim.
çok mutlu olduğum bir anda yan sokağımdaki başka birisinin belki de en kötü gününü yaşıyor olması durumu çok acımasızca gelse de hayatın gerçeklerinden biri işte.

bu kadar aşk dolu olan bir şeyi normalde sevebilmemin imkanı yoktur ama bu filmde her şey o kadar güzel ilerledi ki bayıldım resmen.
bir de hikayelerin kısa kısa olmalarını da çok sevdim, aralarındaki en beğendiklerimi sıklıkla izleyeceğimi düşünüyorum.
özellikle bu hikayeye daha da ayrı bayıldım:

bir de aşk'tan bağımsız olsa da bu kısım..

kısacası benim gözümde mükemmel bir film ama bu mükemmelliği daha fazla nasıl anlatabilirim bilmiyorum.