piyano çalmak

çok güzel bir yeteneğe sahip olmak.

ömründe öğrenmek istediğim şeylerden biri.
çok karizmatik, sesi çok hoş.

bir dönem flörtleştiğim bir çocuk dersini alıyordu. onu öğrendiğimde çocuğa ilgim artmıştı

öğrenmek için asla geç olmayan ama başında saatler harcayarak çalışmanız gereken eylem.

telegraph'a göre normalde beyin 60 yaşından sonra küçülmeye başlasa da 62-78 yaşlar arasındaki kişilerle uygulanan deneyde 6 aylık piyano derslerinin deneklerin beyin aktivitelerini artırdığı ve hafızalarını güçlendirdiği yazıyor. şuradaki videoda ise 95 yaşındaki bunama hastası kadının hala piyanoda çaldığı parçaları hatırladığı söyleniyor.

yani hem beyin sağlığına faydalı hem de eğlenceli bir uğraş. ben bir ara ders alıyordum, gittiğim kursta istediğim kadar pratik yapabiliyordum. ama sık taşındığım bir dönemden geçtiğim için bırakmıştım. başlığı görünce eve elektronik piyano alsam ve derslere tekrar başlasam mı diye düşünmeye başladım. gerek nota öğrenme faslında olsun gerek hoşuma giden bir parçayı öğrenirken olsun, iki el kontrolünü yapabildiğimi görmek bile beynime helal olsun dedirtmişti. özellikle ailesinde bunama, alzheimer gibi hastalıklar görülen kişiler bence en azından 2-3 ay ders alıp denemeli.

ek: avrupa'da şehir merkezlerinde ve tren istasyonlarında öylece duran piyanoları her yaştan rastgele insanların çaldığını, hatta kimi zaman amatör bir resital verdiğini görmek çok güzeldi. keşke türkiye'deki tren istasyonlarında da olsa. zaten tren ağı pek yaygın değil, her istasyonda bir kenara piyano koymak ve bakımını yapmak fazla maliyetli olmaz. ülkemizde piyano çalmayı bilen oranı azsa bile, kamusal alanda görünürlüğü artınca insanlar heves edip öğrenebilirler yada çocuklarına ders aldırabilirler. hem böylece onca olumsuz koşullardan geçen sıradan vatandaşın hayatına biraz renk gelir ve toplumumuz iyiye doğru değişmeye başlayabilir. gerçi fazla iyimserim sanırım. bizde olsa o piyanoları "çalarlar" muhtemelen.

tuşlara dokunmakla başlayan, parmakların ritim ve hisle dans ettiği bir eylem. bazen kafanı boşaltmak için, bazen duygularını ifade etmek için yapılır. hatalar, yanlış notalar bile müziğin bir parçasıdır. her tuş kendi hikayesini anlatır. çalarken hem beden hem ruh bir arada çalışır, dinleyenler için de huzur ve keyif kaynağı olur. özetle, hem meditasyon hem de ifade biçimi, seslerin büyüsüne kapılmak isteyenler için vazgeçilmez.