sahura kalkmayı unutmak

ramazan geldi hoş geldi. her sene olur bu. mutlaka başa gelir. unutursun ama çok güçlü bir imanın olduğu için de orucunu aksatmak istemezsin. bak allah'ım yemek bile yemedim ama yine de tutuyorum orucumu, işte ben de böyle bir kulum diye göğsünü kabartırsın.

yıllar yıllar önceydi. yine ateisttim ama kimse bilmediği için orucumu düzenli tutardım. gerçi ben kültürel bir aktivite olarak seviyorum bu ibadeti. neyse, bayramdan bir önceki gün. sahura kalkmayı unuttuk, aç aç kalktık sabah, mideler bomboş. ve arife günü baklava açmak için sözleşmişiz akrabalar ile. alllaaaaahhh, midemizdeki canavar kükreye kükreye hamurlara nişasta vuruyoruz. son nefesimizle baklavanın katları daha ince olsun diye abanıyoruz oklavaya. son bir iman gücü diyoruz, ha bitti ha bitecek. ağlamamak için zor tutuyoruz kendimizi. çünkü baklava tok karnına bile yapması zor bir şeyken biz neler yapıyoruz yüce rabbim. bir tanrı olsaydı o gün bu enayiler ne yapıyor diye gülmekten yerlere yatmıştı. eminim.

"..ateisttim ama kimse bilmediği için, orucumu düzenli tutardım.."
sn. zola, bir ateist olarak, kişisel verilerin korunması hakkında kanun kapsamında, bu kişisel ateist verileri açıklamanızı yadırgadım doğrusu.. 'kendi kişisel verilerim kime ne' diyemezsiniz; çünkü ateistliğinizi vurgulamak suretiyle, ateist camiaya ait özel verileri açıklamış oluyorsunuz. tamam siz bizim "düzenli oruç tutan tek mensubumuzsunuz" ama, 'kimse bilmediği için' dediğiniz şeyi artık herkes öğrenmiş olmayacak mı.
bu saatten sonra size oruç tutturur veya sayarlar mı..
birazcık dikkat ama.. bakın birazcık diyorum. bu nası bir sahur heyecanıdır yani lütfen..
ateistler adına reca ediyorum..