sarı duvar kağıdı

charlotte perkins gilman’ın romanıdır.

bir gün sanırım istanbul’da bir gecelik bir misafirliğimiz olmuştu bir akrabamızın evinde. o zaman ilkokul öğrencisi olma ihtimalim yüksek. günlük sohbetlerden sonra gece yatma vakti geldiğinde kardeşimle aynı odada bizim için hazırlanan yataklara uzandık. benden üç yaş küçük olan kardeşim hemen uykuya daldı. benim de niyetim oydu aslında ama duvardan bana bakan bir çift gözü gördüğümde ne uyku kaldı bende ne de mantıklı düşünme gücü. belirli aralıklarla göz kırpan bir canavar olduğuna hiç kuşkum yoktu ama anlamadığım şey neden ısrarla beni izlediğiydi. gözlerimi sımsıkı kapatıp orda hiçbir şey olmadığına kendimi ikna etmeye çalıştım ama içten içe beni oradan izleyen canavarın varlığından emindim. sabaha kadar bakıştık canavarla, o bana saldırmak için doğru anı bir türlü bulamadım, bense kaçmak için bir fırsat yakalayamadım. sabah ezan okunmaya başladığında canavar yavaş yavaş kaybolmuştu bile. bu durumu canavarın allah korkusu olduğuna yormuş olmam kuvvetle muhtemeldir.

sabah herkes uyandığında anneme gece yaşadığım muhteşem macerayı anlattığımda, annem kendince mantıklı bir açıklama yaptı bana. parlayanın aslında elektrik düğmesi olduğunu ve benim canavarın göz kırpması sandığım şeyin aslında kendi göz kırpışım olduğunu tane tane anlattı. tabii ki ikna olmuş gibi davrandım. hayat boyunca asla bu tür açıklamalarla kandırılacak bir çocuk olmadım. annem canavarın varlığını kendince çürütmüş olsa da, ben hala o gece canavarla savaşımın gerçek olduğuna eminim.

sarı duvar kağıdı hikayesi de benim yukarıda anlattığım hikayeye çok benziyor. sadece çok daha ustaca anlatılmış hali.

ayrıca depresyon konusunda mücadele ederken neler yapmamız gerektiğine dair önemli yöntemler de anlatıyor. ben bu konuda psikologlar ve psikiyatrlara güven duyulmaması gerektiğini düşünüyorum. yazar da benimle aynı fikirde görünüyor.

korkularınızı yenmeye değil onlarla uzlaşmaya çalışıyorsanız bu kitabı okuyun.

ithaki yayınları karanlık kitaplık serisinden charlotte perkins gilman imzalı bir kitap.

kitap, içinde yazarın neden sarı duvar kağıdı’nı yazdığına dair bir önsözünden/açıklamasından ve 4 adet hikayeden oluşmaktadır.
sırasıyla hikayelerin isimleri şunlardır;
sarı duvar kağıdı
ben cadıyken,
büyük morsalkım
sallanan sandalye.

benim en sevdiğim hikaye sallanan sandalye oldu, diğerlerinden daha sürükleyici olduğunu düşünüyorum.

çok ince, okuması kolay güzel betimlemelere sahip bir eser.

the yellow wallpaper
charlotte perkins gilman tarafından kaleme alınmış öykü kitabı olup kadının hayattaki yeri gibi konuları işlediği de söylenebilir.

kitabı çok sevdiğim söylenemez ama okunulabilir ve felsefik bulduğum birkaç cümlesi de olmadı değil.
bir duvar kağıdının neyi sakladığı, saklanan şeyi, görünmez ayrıntıları ele aldığı da düşünülebilir.
baştaki öykü kitabın adına denk olsa da kalan öyküleri pek bağdaştıramadım.

feminist monologlardan ibâret gibiydi.

kadınlar ülkesi kitabıyla kendisine vurulduğum yazar charlotte perkins gilman'ın öykü kitabı. ben otonom edebiyat diye bir yayınevinden okudum. 116 sayfa ve içinde 7 öykü var. çevirmeni de aksu bora ve aysun altunışık. kötü bir çeviri değil.

kitapta bizi ilk kitaba adını veren sarı duvar kağıdı öyküsü karşılıyor. aman allahım çok korkunç bir öykü. yeni doğum yapmış ve yazar olan bir kadının hava değişimi olsun diye kiralanan bir eve getirilmesini ve psikolojik olarak çökmüş olduğu için kendine gelmesini bekliyorlar. üstelik kocası da doktor ve kadının sorunlarını görmezden gelerek ya da gerektiği kadar önemsemeyerek kadının daha beter bir hale gelmesine neden oluyor. kadın sarı duvar kağıdına baka baka delirirken ben de sürekli kapak sayfasını açıp incelemelerde bulundum. onun gördüklerini görebilir miyim acaba diye düşündüm. sonuçta biz de pek akıllı değiliz. etkileyici bir öyküydü.

bir de kocası öldükten sonra ona aşık olan adamın kadını daha rahat bir yaşam için onunla evlenmesine ikna etme çabaları beni deli etti. aklıma şu karikatür geldi.



diğer tüm öyküleri de sevdim. bazılarını eleştirdiğim yönler de oldu ama günümüzde bile bu öykülere gizlenmiş öğretileri anlamakta zorlanacaklar olacağı için zamansız bir kitap diyebiliriz. yazarın başka kitaplarında görüşmek üzere, hoşçakalın.

charlotte perkins gillman’ın hikayelerinden oluşan bu kitap yazarın hayatından epey etkilenmiş.
yazar da aynı sarı duvar kağıdı hikayesindeki gibi bir dönem yaşamış ki hikaye de bu dönemi anlatıyor bence. doğum yaptıktan sonra sözüm ona akıl sağlığı yerinde kalsın diye yazı yazması yasaklanıyor falan. buna rağmen kendi hayatını anlatırken eski kocasından hiçbir zaman kötü bahsetmiyor. bu hikayede de öyle olduğunu düşünüyorum. bir de kendisini hiçbir zaman iyi bir anne olarak görmüyor. bunun izlerini de hikayelerde görüyoruz.
ilk hikayeler sarı bir duvar kağıdı ve bu duvar kağıdının bulunduğu ev ile ilgiliydi. kitaptaki en güzel hikayelerdi bunlar bence. evin şimdisi ve geçmişini anlatan bu hikayeler hep kadınlar etrafında dönen düşündürücü olay örgülerine sahipti.
diğer hikayeler de baş karakteri kadınlar olan hikayelerdi. yazar kadınların yaşadığı zorlukları bazen ironik bazen de dümdüz bir yaklaşımla yazmış. zamanına göre değerlendirince hepsi de çok kıymetli hikayeler her ne kadar günümüz şartlarında bazılarına katılmasam da.
genel olarak beğendiğim bir kitap oldu. tavsiye ederim.