1.
erdemin ve iyiliğin en nihayetinde ödüllendirildiği, kötülüğün ise kaçınılmaz olarak cezalandırıldığı kavramsal bir denge durumudur. ancak bu kavramı sıradan bir adalet anlayışından ayıran ve ona "şiirsel" vasfını kazandıran şey, sonucun tesadüflere veya harici bir mahkeme kararına dayanmamasıdır. ceza veya ödül, doğrudan doğruya kişinin kendi eylemlerinin doğasından ve ironik bir nedensellikten doğar.
şiirsel adalette kötü niyetli bir figür, rastgele bir felaketle karşılaşmaz. başkası için kazdığı kuyuya düşer, inşa ettiği baskı mekanizmasının altında kalır veya tam da kendi kibrinin zayıf bıraktığı noktadan vurulur.
kötülük, kendi kendini yok eden bir mekanizmaya dönüşür.
yasal adalet suçluyu toplumdan izole etmeyi amaçlarken, şiirsel adalet evrendeki bozulan ahlaki dengeyi yeniden kurmayı hedefler. sanatın ve kurgunun bu kavrama sıkça başvurmasının temelinde, gerçek dünyanın kaotik yapısı yatar.
günlük hayatta her zaman adil bir sonuç gözlemleyemeyiz ama şiirsel adalet, gerçeğin olduğu gibi değil, rasyonel ve ahlaki bir zemin üzerinde olması gerektiği gibi kurgulanmasını sağlar.
"biz bu insanlara kendi zehirlerinden içirtecez ilkkan, bu işin yolu bu. poetic justice, biliyo musun ne demek olduğunu? bok biliyosun. şiirsel adalet demek, poetic justice." gibi sahnesi için
velhasılıkelam bu kavram, insanlığın vicdani pusulasını yansıtan bir aynadır. gerçek dünyada bu denge her zaman kusursuz işlemese de, bu ideali zihinde tutmak, eylemlerimizin sorumluluğunu kavramamızı ve doğru olanın doğasında kalıcı bir değer barındırdığına dair inancımızı korumamızı sağlar.
şiirsel adalette kötü niyetli bir figür, rastgele bir felaketle karşılaşmaz. başkası için kazdığı kuyuya düşer, inşa ettiği baskı mekanizmasının altında kalır veya tam da kendi kibrinin zayıf bıraktığı noktadan vurulur.
kötülük, kendi kendini yok eden bir mekanizmaya dönüşür.
yasal adalet suçluyu toplumdan izole etmeyi amaçlarken, şiirsel adalet evrendeki bozulan ahlaki dengeyi yeniden kurmayı hedefler. sanatın ve kurgunun bu kavrama sıkça başvurmasının temelinde, gerçek dünyanın kaotik yapısı yatar.
günlük hayatta her zaman adil bir sonuç gözlemleyemeyiz ama şiirsel adalet, gerçeğin olduğu gibi değil, rasyonel ve ahlaki bir zemin üzerinde olması gerektiği gibi kurgulanmasını sağlar.
"biz bu insanlara kendi zehirlerinden içirtecez ilkkan, bu işin yolu bu. poetic justice, biliyo musun ne demek olduğunu? bok biliyosun. şiirsel adalet demek, poetic justice." gibi sahnesi için
velhasılıkelam bu kavram, insanlığın vicdani pusulasını yansıtan bir aynadır. gerçek dünyada bu denge her zaman kusursuz işlemese de, bu ideali zihinde tutmak, eylemlerimizin sorumluluğunu kavramamızı ve doğru olanın doğasında kalıcı bir değer barındırdığına dair inancımızı korumamızı sağlar.
devamını gör...
2.
şair'in hayali dir.
hayatın gerçekleri ise "kirli sakalıyla bir katil" dir.
gömülmeden önce sorarsın "neden" diye sonra gök gürültülü bir karanlık...
hayatın gerçekleri ise "kirli sakalıyla bir katil" dir.
gömülmeden önce sorarsın "neden" diye sonra gök gürültülü bir karanlık...
devamını gör...