sınıfta dolaştırılan kitaba şöyle yalandan bakıp öne uzatmak

vardır böyle bir şey. çokça yaparım. zevk de duyarım. şimdi hocalar derse giriyor tamam mı hacı? derse başlamadan önce okumak için kitap öneriyorlar bize. hani çoğumuz ismini not alıp daha sonra hiçbir zaman yüzüne bile bakmıyoruz o kitabın. bildin mi? işte o kitabı hoca ön sıradaki arkadaşa verir ve kitap elden ele dolaşmaya başlar. elden ele gider gider gider gider, sana doğru gelir.

peki bu sırada sen ne yaparsın? hemen eline alelâde bir kalem alıp önüne gelen ilk kağıda o sınıfta dolaştırılan, hocanın şiddetle tavsiye ettiği kitabın ismini ve yazarının ismini yazarsın. sonrasında da kitabı açıp şöyle 2-3 saniye yalandan bakarsın sayfalara. maksat incelemek olsun değil mi efendim. incelemedi demesinler. derlerse verecek katî surette kararlı cevaplarımız mevcut ama yine de demesinler canım :) öyle uzunca inceleyip anlamaya çalışmazsın kitabı. genel hatlara bile bakmaktan imtina edersin. yalnızca birkaç kelimedir sana o kitaptan o an ulaşabilen.

çünkü önündeki, yanındaki zatlar da bakacaktır o kitaba. vakitlerini çalmak istemezsin. ama hiç bakmamanın vicdani boşluğuna düşüp sesinin bir hiçte kayboluşu da zor gelir. bakmakla bakmamak arasındasındır. bakar görünecek kadar sahtekâr, önündeki ve yanındaki zatların değerli vaktini ve kitap zevkini düşünecek kadar duyarlı ve incesin. tam bir hayat adamısın yani. dengeyi tutturursun hayatın her parçasında.