1.
aydın öngel tarafından senaryosu yazılan ve yönetilen kısa film; 2016 yılında yayınlanmış ve amatör isimler yer almıştır.
filmimiz ön yargı kavramının etkilerini konu ediniyor.
genç bir delikanlı ve muhtemelen aynı okulda okuduğu genç bir kız okula aynı yoldan giderler ve o kız çocuğun kendisini takip ettiğini, kendisine zarar vereceğini sanır.
genç çocuk ise aslında onu korumak için takip etmektedir, genç kızların yolunu kesip sarkıntılık etmeye çalışan birkaç başka erkek daha vardır, bir gün bu iyi olan genç kızı takip ettiği sanılarak sokak ortasında dayak yer, daha sonra ise sarkıntılık edenler tarafından bıçaklanır ve kız onu bir daha göremez.
onu neden bir daha göremediğini tahmin etmek zor değil, muhtemelen korumak istedi diye aldığı bıçak darbeleri sonucu ölmüş olmalı...
genç kız bütün olan biteni güvenlik kamerasına yansıyan görüntüler sonucu öğrenir, pişman olur ve artık iş işten geçmiştir.
ön yargı olgusunu şiddet ekseninde anlatan bir kısa filmdi.
kısa filmi izlerken düşündüğüm birkaç şey oldu, sokakların ne kadar güvenli olup olmadığı hakkında destanlar yazılabilir ama sokakları tehlikeli yapan şey oradan geçmekte olanın zihniyetidir.
sokakların hiçbir suçu yoktur, hiçbir silah kendi kendine ateş etmez, hiçbir bıçak kendi kendine adam yaralamaz, araçları tehlikeli hale getiren insanların onları hangi amaçla kullandığıdır.
bir bıçak ile öldürülebilirsiniz, aynı bıçak ise kaçırıldığınızda elleriniz iple sıkıca bağlıysa ipi keser ve hayatınız kurtulur.
yalnızca insanın niyetidir önemli olan.
basit ama duygusal bir kısa filmdi.
korumak isterken dayak yiyen ve bıçaklanan çocuğun oyunculuğu duygusal gibiydi.
sinematografik açıdan zayıf bulsam da izlemek bir şey kaybettirmedi.
bazen sana zarar verecek sandığın seni korurken hiçbir kötülük etmez sandığın sana zarar verebilir.
sokakları tehlikeli yapan gecenin oluşu değil zihni gece gibi karanlık olanlardır diyor ve tanımımı burada bitiriyorum.
filmimiz ön yargı kavramının etkilerini konu ediniyor.
genç bir delikanlı ve muhtemelen aynı okulda okuduğu genç bir kız okula aynı yoldan giderler ve o kız çocuğun kendisini takip ettiğini, kendisine zarar vereceğini sanır.
genç çocuk ise aslında onu korumak için takip etmektedir, genç kızların yolunu kesip sarkıntılık etmeye çalışan birkaç başka erkek daha vardır, bir gün bu iyi olan genç kızı takip ettiği sanılarak sokak ortasında dayak yer, daha sonra ise sarkıntılık edenler tarafından bıçaklanır ve kız onu bir daha göremez.
onu neden bir daha göremediğini tahmin etmek zor değil, muhtemelen korumak istedi diye aldığı bıçak darbeleri sonucu ölmüş olmalı...
genç kız bütün olan biteni güvenlik kamerasına yansıyan görüntüler sonucu öğrenir, pişman olur ve artık iş işten geçmiştir.
ön yargı olgusunu şiddet ekseninde anlatan bir kısa filmdi.
kısa filmi izlerken düşündüğüm birkaç şey oldu, sokakların ne kadar güvenli olup olmadığı hakkında destanlar yazılabilir ama sokakları tehlikeli yapan şey oradan geçmekte olanın zihniyetidir.
sokakların hiçbir suçu yoktur, hiçbir silah kendi kendine ateş etmez, hiçbir bıçak kendi kendine adam yaralamaz, araçları tehlikeli hale getiren insanların onları hangi amaçla kullandığıdır.
bir bıçak ile öldürülebilirsiniz, aynı bıçak ise kaçırıldığınızda elleriniz iple sıkıca bağlıysa ipi keser ve hayatınız kurtulur.
yalnızca insanın niyetidir önemli olan.
basit ama duygusal bir kısa filmdi.
korumak isterken dayak yiyen ve bıçaklanan çocuğun oyunculuğu duygusal gibiydi.
sinematografik açıdan zayıf bulsam da izlemek bir şey kaybettirmedi.
bazen sana zarar verecek sandığın seni korurken hiçbir kötülük etmez sandığın sana zarar verebilir.
sokakları tehlikeli yapan gecenin oluşu değil zihni gece gibi karanlık olanlardır diyor ve tanımımı burada bitiriyorum.
devamını gör...