sözlük yazarlarının yaptıkları cinslikler

hafta sonu bi mekânda kaynana gibi surat astım şöllşlö

bu aslında fırlama sıra arkadaşımın fikriydi ama ben de onunla beraber yaptığım için benim yaptığım bir cinslik de diyebiliriz; başlığa uygun yani.

şimdi, lise 2'de dil bölümüne geçene kadar tipik 20 küsur kişilik sınıflarda okudum ortaokul ve lise 1'de. bunu herhalde orta 2 gibi falan akıl etmişti arkadaşım.

biz en arka sırada oturuyorduk bu arada hep.

bir kitaptan gidiyoruz mesela sınıfça. öğretmen diğer sayfaya geçince tüm sınıf aynı anda geçiyor ve sayfa çevirme hışırtısı sesleri...

bu kağıt hışırdatma sesleri çıkararak ortamı sabote etmek eminim ilk bizim yaptığımız bir şey değildir ama biz olayı abartıp, aşırı hışırdayan eczane poşetleri falan kullanıyorduk; böyle acayip hışırdayan poşetler vardır ya, bilirsinizdir. önce kağıt sesleriyle başlayıp sonra sıra altında sakladığımız o poşetleri hışırdatıyorduk tüm sınıf kitaplarının sayfalarını çevirirken. hiç yakalanmadık açıkçası, bunu en az onlarca kez yapmamıza rağmen. zaten sınıftakiler arada homurdansa da inekti çoğu (benim kuşağım cidden anormal inekti) ama kafalarını kitaplardan kaldırmıyorlardı. hocalar da söyleniyordu ama bir şekilde hiç yakalanmadan bunu sayısız kere yaptık. *

bir şeyi yapmak istediğim sırada, biri bana emir kipiyle o şeyi yap dediğinde o şeyi asla yapmıyorum.

sevdiğim bir şeyi sevmediğim biri sevince o şeyi sevmekten vazgeçiyorum.

kaldırımda yürürken ara sıra taşların çizgilerinin hizasında yürümeye çalışıyorum.

asansörün düğmesi basılı olsa da tekrar tekrar basarak daha hızlı gelmesini ümit ediyorum.

bir başlayınca bir türlü susmuyorum.
bunun gibi.
1-2-3, tıp.

her yıl doğum günümde 10 yıl sonra ki kendime bir mektup yazıyorum.

sevgililik ve partnerlik şeklinde süreli ilişki yaşadığım herkesle ilgili* resim, şiir, yazı, not benzeri şeyleri dosyalayarak sakladığım bir klasörüm var.
on yıldır evliyim hiç açıp bakmadım. bir gün açarım diye durup duruyor o klasör.
bu klasörü tutmak saklamak cinslik* bence

bundan sanki sözlükte bir yerde bahsetmiştim seneler önce ama neredeydi hatırlamıyorum. asıl bu başlığın yeri bence bu konu. haha.

lisedeyken okul dergisi çıkaracaktık. böyle gayet çeşitli bir içerikle hazırlanıyordu dergi.

tuttuğunuz takım diye bir anket sorusu geldi. işte 100 küsur öğrenci falandık galiba toplamda, lise 2 tayfası olarak.

8-10 kişi organize olup çemişgezekspor yazdık.

ilk 5'e sokmuştuk çemişgezekspor'u. yani dergiyi okuyan birçok kişi dumura uğramıştır eminim. *

bence bayağı cinslikti bu yaptığımız.

bir cinsliğimle daha karşınızdayım.

ortaokuldayken hikaye yazma ödevi verilmişti ve bir ders süresinde yazacaktık, diğer derste de hikayelerimiz birbirimize dağıtılacaktı ve not verecektik hepimiz birbirimizin hikayelerine. sonra da öğretmene teslim edilecekti ödevlerimiz. tabii okuyup not vermek ikinci dersin ilk 5 dakikasında falan bitti. kalan sürede de isteyenler sınıfa sesli okuyabilir hikayesini dedi öğretmen.

ben de durur muyum, tabii ki okudum hikayemi tüm sınıfa.

bir define adası macerası hikayesi yazmıştım. yani öyle gibi giden ama sonu okuyucuları dumura uğratma amaçlı bir hikaye...

neyse işte, define avcılarının tipik bir deniz/gemi yolculuğu (bkz: kara göründü), haritadaki adaya varabilmeleri. adadaki, haritada çarpı işaretli yerleri tüm gün kazmaları ama hiçbir şey bulamamaları. en sonunda da haritaya dikkatle baktıklarında define değil de defne adası yazdığını ve o çarpı işaretlerinin de oradaki defne ağaçlarının yoğun olduğu yerleri gösterdiğini fark edip sinir olmaları...

sınıfta ben bunu okumayı bitirdikten sonra gülenler kadar, "öfff özgür yaaaaaaaa..." diyenler de olmuştu. *

kedinin burnuna soguk gazoz sisesi dokundurmak. evet.

#3406933
acaip mahlasları değiştirerek kullanan yazarın asıl adını öğrenerek kendisinden söz ederken 'o acaip mahlasları nasıl seslendireceğimi düşünmekten' kurtulmuş olma cinsliğini icra ettim

oh be

özgür aşşaa özgür yukarı artık

her yaz yeni bir cinslik uyduruyorduk biz ergenken falan. veya bu çocukluğumun sonları da olabilir burada bahsedeceğim. 90'lar başlarındaydı işte bu...

bir yaz, açık pencerelerden içeri mısır koçanları atıyorduk. bir yerde bir sürü yığmış birileri bunlardan. kocaman torbada bir dolu mısır koçanı. açık gördüğümüz ev pencerelerinden içeri sallıyorduk işte, attığımız evin oralardan da koşarak uzaklaşıyorduk her seferinde. bir iki çığlık gelmişti. haha.

evlerin balkonlarına da torpil atardık ama bunlardan evlerin içine atacak kadar da psikopat değildik. manyağız ama psikopat değiliz çok şükür. * şurada [#3127841] bahsettiğim torpillerden...