sümela'nın şifresi temel

alper kul, ruhi sarı, salih kalyon, tarık ünlüoğlu, aslıhan güner gibi iyi bir kadroya sahip olan 2011 yılında gösterime giren filmdir.
filmde temel rolünde olan alper kul, çocukluk aşkına kavuşmak için çok komik işlere kalkışır. imam olan babasının beğenmediği annesinin ise yere göğe sığdıramadığı bir evlattır.
annesi (bkz: dema oyle uşağuma) der babasına sürekli.
film trabzon'da çekildi. (bkz: sümela manastırı)'ndan yürüme (bkz: sera gölü)' ne gittikleri sahne bir trabzonlu olarak bana çok komik gelmişti. arada 20 km var. muhtemelen sinemada izlediğimiz tüm filmlerde olan bir büyüdür bu.
serinin ilk filmidir. (bkz: alper kul) bir trabzonlu olarak bizim oraların insanını fıkralardan eksik olmayan (bkz: temel) üzerinden anlatmıştır.

karadenizliyim. su karadenizlileri sevimli göstermek veya olağandışı göstermek için harcanan çabayı anlamıyorum. bu tür yapımlara da uyuz oluyorum. siz gelin bı trabzon uzun sokakta yürüyün, rize meydanda gezin, giresun gazı caddesine girin, ordu boztepeye çıkın. yörenin esnafıyla, halkıyla diyalog kurun reelde görün bakalım o filmlerde izlediğiniz sevimli karakterleri. öyle bir halk var mı yok mu anlarsınız. iç anadolu neyse karadeniz o. fazladan bı denizi var, kemençesi , tulumu var. bı de her yörede olduğu üzere şivesi var ki bana göre şiveli konuşma çabası veya şiveli konuşmaya ozenilmesi korkunç. gelişmekte fayda var.
doğal güzellik vb diyenler, kent merkezinde yeşil oranlarına baksınlar, yayla vb den medet umanlar da yaylalardaki beton yapılara ( ki kaçak olayına hiç girmiyorum) bı baksınlar. bı sanayi memleketi almanya da yeşil oranına bakın, bı de türkiye nin en yeşil yeri karadeniz e. köyüm var, artık gitmiyorum bile çünkü insanları sadece huzur kaçırır. şehre gelsen çarpık kentleşme, kaba saba insanlar. o filmlerde de bu kabalık veya agresiflik şirin gösteriliyor. ulan bu millet recep ivedik diye bir tiplemeyi kanaat önderi gibi gördü bağrına bastı. fazla bişey demek istemiyorum.